.

The End

2011-06-09T10:33:00.000+03:00

lieve vrienden, familie

zo is er een heel abrupt eind gekomen aan mijn Israel reis. Gisteren rond 10 uur 's ochtends ben ik geland op Schiphol.
Afgelopen zondag tijdens een vakantie in Eilat kreeg ik op het Ministery van Binnenlandsezaken te horen dat ik zo snel mogelijk het land moest verlaten, omdat ik geen nieuw visa meer zou kunnen krijgen, en ook al een week zonder geldig visa in Israel zat.
Zondag nacht dus de nachtbus van Eilat terug naar Haifa genomen en met het ontbijt zaten we weer in Nes Ammim. Toen papa en mama maar op de hoogte gesteld van de situatie, m'n vliegticket opgeboekt, tas uitgepakt en een begin gemaakt met het inpakken van de tas. 's Middags kwam er nog een vriend vanuit Sde Boker op bezoek en 's avonds zou alweer m'n laatste nacht in Nes Ammim zijn en toen had ik ook m'n 'Shalom party' cq goodbye party.
De volgende dag stond vooral in het teken van 'dag' zeggen, koffie hier, koffie daar etc. Gelukkig heb ik ook nog wel met wat vrienden een uurtje bij het zwembad kunnen liggen.
Omdat het eergisteravond 'Erev Shavuot' was, een Joodse feestavond, reden er dus, net als op Shabbat, geen bussen of treinen in Israel. 2 vriendinnen hebben toen gezegd dat ze me helemaal naar het vliegveld zouden reiden, en dat was echt super.
Na heel veel controles, alle bagage uit en weer in de tas en vragen oven m'n verblijf, zat ik in het vliegtuig en even later in de armen van m'n moeder, Ruben en Inga.

Op naar het volgende avontuur

27 Juni 04.55

2011-05-30T14:55:00.002+03:00

Dan vlieg ik dus naar huis.

Kaas, een draaiorgel en stroopwafels

2011-04-29T00:21:00.000+03:00

Zo, ik heb mezelf net tegoed gedaan aan jullie belasting geld. Bedankt! Ik kom net terug uit Herzlyya, waar een feest was van de Nederlandse Ambassade, voor onze koninging. Het was een soort van nette receptie, met allerlei lekkere hapjes, zalm, echte Nederlandse kaas, de meest ordinaire wijnen een draaiorgel en stroopwafels als toetje. Nou, in ruil hiervoor kon ik dat volkslied en die 3 hoeraatjes voor de koningin wel over m'n lippen krijgen. Nee, het was een leuke avond, lekker om even helemaal weg uit Nes Ammim te zijn en zo'n avondje met wat Nederlanders uit te zijn. Ik had allemaal echte Hollanders verwacht, lange blonde mensen, maar dat was helemaal niet zo. Er waren veel Israelische mensen die getrouwd waren met een Jood, en dan in Israel waren gaan wonen. Erg leuk. Maar nu ben ik wel moe hoor, en morgen om 07.00 weer aan de bak. Bah soms.

Fijn

2011-04-24T22:55:00.000+03:00

De laatste dagen zijn echt fijn, ik voel me goed, het weer is goed en de sfeer is goed. Fijn he, allemaal.
Pessach is nog niet over, dus de drukte duurt nog voort. Morgen is de laatste dag van Pessach, dus overmorgen kan ik weer m'n portie brood naar binnen werken. Verder is er de laatste dagen niet veel speciaals gebeurd, maar toch vullen de dagen zich makkelijk. Met werken, slapen, eten, en 's avonds na het werk nog lekker even relaxen. Het leven is hier zo simpel maar ook zo prima. Nu met Pessach hebben we 5 arabische kerels uit een buur dorpje hier werken, als serveerders en 1 als kok. En dat is over het algemeen leuk maar met de kok heb ik dan weer een wat niet zo'n goede band. Een dik klein kereltje, waar hij natuurlijk niet veel aan kan doen. Hij schreeuwt altijd zo, zonder reden. De hele dag hoor ik een mengelmoes van arabisch en hebreeuw op me afstorten; yalla yalla Maryam, lama kacha? Rega Rega! Ik weet dat ik ech best goed werk in de keuken, en m'n baas vind dat ook, dus ik ga me echt niet laten opjutten door dit kereltje. Daarnaast laat hij mij altijd zijn zooi opruimen. Gisteren had ik daar geen zin meer in en dat heb ik hem dan ook maar duidelijk laten weten. En dat vond hij niet zo leuk, maar ik wel. Volgens mij zijn de grenzen nu weer duidelijk neergezet en kunnen we wel weer samen door een deur. En het leuke was ook nog dat we afgelopen week met en de volunteers en alle koks en serveerders en wat joodse gasten na het dinner een potje voetbal gespeeld hebben, en ik een goal bij deze kerel, Chamudi, gemaakt had.
Ow, en er was wel iets heel speciaals, gisteren zelfs. Toen kwamen Mirjam Maaike en Lida mij voor een half uurtje gezelschap houden, 3 vriendinnen van school. Het was zo leuk en het voelde zo fijn maar ook raar, om in een half uurtje en hallo na 8 maanden te zeggen, en dan weer dag te zeggen. Gelukkig heb ik vrijgekregen van werk en kan ik in Mei 3 daagjes met hun groep meereizen.

Genoeg van al die Matze's

2011-04-15T15:08:00.000+03:00

Wat een drukte en Pesach is nog niet eens begonnen. Afgelopen 3 dagen heb ik elke dag 11.5 werkuren gemaakt, en dat brak me wel een beetje op. Van 07.00 tot 19.30 werken met een uurtje pauze. Maar om eerlijk te zeggen heb ik het heerlijk naar m'n zin, omdat ik nu in de keuken sta. Vet gaaf. Echt leuk vind ik het. Afgelopen dinsdag is het hele guesthouse 'kosher le pesach' gemaakt', en dus ook de keuken. Er waren 10 maskiachs in de keuken, die de hele keuken hebben gecontroleerd. En het hele service is kosher le pesach gemaakt, zowel het melk als het meat service. Dat wil zeggen eerst in kokend water gedompeld, dan onder de brander gegaan en dan nog een rondje door de dishwasher. Om nieuw service kosher te maken moet het eerst door stromend water zijn gereinigd, dus op naar de zee, heel veel service in de zee, en dan weer inpakken en terug naar Nes Ammim. Om eerlijk te zijn vind ik het allemaal wat overdreven, al die orthodoxe Joden in de keuken die service onderdompelen in water en schoonbranden en voorderest heel veel praten. Het was wel echt gezellig hoor. Maar al dit gedoe om alle broodkruimels uit de keuken te halen vind ik dan weer een beetje te ver gaan. Al was het wel een leuke ervaring.

En ik kan nu al geen Matze meer zien, de ongerezen broden. Ik probeer er echt alles aan te doen om me de Matze's te laten smaken maar m'n fantasie is op. Matze met ei, met suiker, met gesmolten kaas, matze koekjes, matze in de melk. Sugesties zijn welkom want we moeten het er nog bijna 2 weken mee doen.

Pesach

2011-04-11T13:37:00.000+03:00

Pesach komt er weer aan, en dat brengt werk met zich mee. Nee, het is niet een gewone voorjaarsschoonmaak. Omdat ik hier in een kosher guesthouse werk, moet echt alles schoon, alles. Elk richeltje, gaatje, hoekje. Alles. Met Pesach herdenken de Joden de joodse slavernij in Egypte en de uittocht uit Egypte, waarmee de Joden bevrijd werden van de Slavernij. Tijdens Pasen mogen de Joden geen gist eten, en alleen maar 'ongedesemd' voedsel. Dat betekend dus geen brood, geen rijst, geen pasta, geen bier etc. We gebruiken hier in het guesthouse alleen maar producten met het label 'כשר'; oftewel kosher. Maar tijdens Pesach mogen we alleen maar producten gebruiken die 'כשר לפסח'; oftewel kosher voor Pesach. Normaal hebben we coca cola dat kosher is, maar nu zit er dus een label 'כשר לפסח' op. Volgens coca cola kenners smaakt hij anders. Een beetje overdreven allemaal als je het mij heel eerlijk vraagt, maar interessant is het wel. Hier in Israel duurt de Pesach tijd 7 dagen, en dus ook 7 dagen zonder gistproducten met ingang van 18 April (in de Joodse kalender de 15e van de maand Nisan). Wij in ons guesthouse beginnen morgen al met het gebruiken van producten die 'כשר לפסח' zijn. Dus vanavond kan ik me laatste bammetje met kaas opeten, om dan morgen ochtend aan de matze's te zitten. Ik ben benieuwd wat voor'n eten we zullen eten, want 2 weken leven van Matze's en aardappelen lijkt me ook geen feest.

Verder is er vanmorgen iets gebeurd wat ik echt niet leuk vond. Ik vond een klein gewond vogeltje dat vast zat ik een struikje, en op het moment dat ik hem in m'n handen wou pakken, sprong mijn lieve meneer Nielson op dit arme beestje, om ermee weg te springen en 5 meter verder lekker op te peuzelen.

Fijne dingen

2011-04-09T12:21:00.000+03:00

oké, was dan wel geen Petra, maar mooi wel; Jerash

Onze slaapplaats bij de Druzen familie (klik)

Ja, een kameel in de achterbak

Zonsondergang in de woestijn

Met z'n allen

Onze slaapplaats bij Mt Nebo

The fellowship of Nes Ammim

Laatste avond samen

Wat een feestweek

2011-04-05T19:44:00.000+03:00

Als ik nu zo terug kijk op de week in Jordanie, kan ik alleen maar zeggen dat het echt een geweldige week was. Het was een aaneenschakeling van fijne momenten die nu alweer herinneringen zijn.
Het was een manier van rondreizen die ik nog niet zo lang had meegemaakt. We hadden een matje en slaapmat meegenomen, en zo konden we gaan en staan waar we wilden, zonder ons zorgen te hoeven maken waar we zouden slapen. 3 nachten hebben we op deze manier buiten geslapen en eigenlijk is dat me erg goed bevallen.
Verder is Jordanie een interessant land. Ik had wat kleren meegenomen die m'n schouders en knieeen bedekken, want ik dacht dat dat wel netjes zou zijn. Maar eigenlijk heb ik de hele week in een lange broek en lange mouwen gelopen, gewoon omdat dat eigenlijk niet anders kon. Ik draag geen hoofddoek, want ik ben geen moslim, maar alsnog voelde ik me aardig bloot. We reisden met liften en openbaar vervoer, en in het openbaar vervoer zit je in een klein busje, met alleen maar Jordanesen. Als er bijvoorbeeld naast mij een plaats leeg zou zijn, zou daar nooit een man gaan zitten. Maar jongens, wat was het soms warm in al die kleren. Zware tas op je rug, zon op je hoofd, en maar zweten in je lange kleren.
Maar we hebben erg veel mooie dingen gezien, mooie mensen ontmoet en ik heb er weer een stapel mooie herinneringen bij.

Geen zorgen

2011-03-31T22:48:00.000+02:00

Weet je waar ik nu ben? In Amman, bij Marlies, Laura en Alisa, uit de NGK Ede. haha, dat had ik vanmorgen echt niet gedacht.
Nou, ik heb m'n visum dus binnen. Ik moet waarschijnlijk wel eerder terug naar Nederland, maar misschien ook wel niet.
Tot nu toe gaat onze reis zo ontzettend goed en we hebben alleen maar geluk. We hadden een lift van Nes Ammim naar de grens met Jordanie, vanaf daar aangehaakt bij een Poolse touringsbus die ons via Umm Qais naar Jerash bracht. Jerash is een van de grootste Romeinse steden buiten Italie. Het was best mooi, maar de stenen leken allemaal op elkaar. Omdat we een matje en slaapzak meegenomen hadden, en low budget doen, zijn we neergestreken bij de 'security man' van het park in Jerash. Heerlijk gekookt met deze man en de tourismpolice. Toen ons matje neergelegd op de stoep en slapen. Het was best koud.
De volgende ochtend voor een paar centen uren in de bus gezeten naar Azraq, een plaatsje ongeveer 20 km van de grens van Saudi-Arabie. En toen kwamen we erachter dat er na 15.30 geen bussen meer terug gingen en waren we eigenlijk gestrand in een plaatsje waar we heel weinig vrouwen zagen, en al helemaal geen vrouwen zonder hoofddoek. Toen ik Israel verliet dacht ik dat ik wel m'n schouders en knieen zou moeten bedekken, maar tot nu toe heb ik alleen nog maar lange mouwen en lange broeken aangehad, gewoon omdat dat al als heel blood en vrij wordt beschouwd. Aan een hoofddoek begin ik niet hoor.
We waren dus gestand in een of ander dorpje midden in in de woestijn en daar kwamen me een jongen tegen die ons uitnodigde bij hem thuis te overnachten. Oké. We waren terecht gekomen bij een Druze familie. Alle neven en nichten kwamen langs, oom en tante uitgenodigd. Heerlijk gegeten, gedronken en geslapen. Dat was wel wat beter dan de stoep in Jerash.
Toen vanmorgen waren we beland in Amman en toen kregen we het wilde idee om misschien te kijken of we naar een gezin uit onze kerk, die sinds 6 jaar in Amman wonen, zouden kunnen. Hup internet café in, adres opgezocht maar daar kwam alleen een dorp, Suweileh, uit; een grote stad naast Amman. Daar met een busje naartoegegaan en toen wat rondgevraagd, getelefoneerd etc. Maar we zijn er gekomen. Heel leuk allemaal.
Toen ook nog Marlies, Laura en Alisa ontmoet, waar we nu dus bij neergestreken zijn.
Wauw, wat hebben we tot nu toe een leuke tijd, en wat hebben we mooie mensen ontmoet.

Een klein probleem

2011-03-27T21:14:00.000+02:00

Oké dan, ik heb een klein probleem wat uit kan groeien tot een groter probleem. Israel heeft volgens mij weinig zin om mijn visum te verlengen. Daar wacht ik nu al 1.5 maanden op en ondertussen is m'n visum ook al bijna een maand verlopen. Echt niet relaxed. Ik heb me toch echt goed gedragen vind ik zelf. Waarom het zo'n gedoe voor mij is om m'n visum te verlengen weet ik ook niet. Ik heb al een brief van 'goed gedrag' van m'n vorige kibbutz aan moeten vragen. Deze brief heb ik netjes op tijd opgestuurd en ik dacht dat het daarmee wel afgehandeld zou zijn, maar dus nog steeds niet.
Normalerwijze kan je ook een nieuw visum krijgen door Israel uit te gaan (bijvoorbeeld een dagje Jordanie of Egypte) en dan weer Israel binnen te gaan; je krijgt dan een 3 maanden touristen visum. Het rare was ook al dat ik bij mijn aankomst in Israel slechts een 2 maanden touristen visum kreeg. Maar omdat ik nu al bijna een maand zonder visum hier zit, is de kans klein dat ik Israel weer in zou komen. Israel uitkomen zou geen probleem zijn.

En dan heb ik een maand geleden een trip naar Jordanie gepland, in de overtuiging m'n paspoort dan wel weer terug te hebben, met een mooie stempel van een nieuw visum erin. Het plan is om dinsdag ochtend te vertrekken, richting Jerash, dan naar de 'desertcastels', vervolgens Madaba, mount Nebo, Wadi Dana en Wadi Rum. Klinkt goed he? Dacht ik ook. Maar of ik nu werkelijk kan gaan, weet ik nog niet.
Morgen ochtend is er nog een kans m'n paspoort misschien klaarligt in Akko met een mooie stempel erin.
Nou, daar hopen we dan maar op.

Schoonmaak

2011-03-24T23:34:00.000+02:00

Jongens wat een gedoe toch weer. De welbekende en welberuchte "Pesachcleaning" is weer begonnen hier in Nes Ammim. Volgens de Joodse traditie mag er tijdens Pesach geen gerezen producten, of geen producten die kunnen groeien in het huis zijn. Hierom moeten alle appartementen en kamers schoon gemaakt worden, zodat er niet eventueel broodkruimels boven op de deurpost, op de vloer, in het schuifdeurgootje etc. kunnen achterblijven. En dat brengt dus heel wat werk met zich mee. Van 08.30 tot 14.00 ben ik bezig geweest met 1 appartement. Ik vroeg hoe ik het precies moest schoonmaken, en toen kreeg ik als antwoord; "pretend the room you're cleaning, is your own room". Haha, dat was geen goede tip voor mij, voor mensen die weten hoe mijn eigen kamer er eigenlijk wel niet uitziet.

Verder zit ik nu met een poes op m'n schoot. Ik heb hem maar een beetje geadopteerd. Hij heet mr. Nielson en is heel klein en heel bang. Eigenlijk hou ik helemaal niet van poesen, maar dit beestje heeft toch wel een beetje m'n hard gestolen.

Sneeuw en Purim

2011-03-19T12:52:00.000+02:00

Het is Purim, het feest van Esther. Met Purim vieren we hier de overwinning van koningin Esther op Haman. Haman was een konging die alle Joden wilde vermoorden, uiteindelijk zelf niet heel fijn aan z'n einde gekomen is. We eten zogenaanmde "Ozen Aman" of Hamansoren.
Het is een traditie om zoveel te drinken dat je het verschil niet meer weet tussen het goede en het kwade, maar dat hebben we maar niet gedaan, natuurlijk:).
Het is een feest waarbij in ieder geval alle kinderen verkleed naar school gaan. In Regba, een plaatsje hier verderop waren er 3 vrachtwagenladingen sneeuw gedropt. Eerst dacht ik dat het een hoop zout was, of wit zand, maar het was echte, koude sneeuw en dat was natuurlijk echt leuk. De meeste kinderen hebben dat natuurlijk nog nooit gezien.
Verkleed en al zijn we gisterenavond ook met wat mensen naar een Purim feest in Beth HaEmek gegaan, een kibbutz in de velden hier. Dat was echt leuk, alleen jammer genoeg ging de wekker om 06.30 weer voor m'n werk.

Na regen schijnt de zon, en hard.

2011-03-17T14:44:00.000+02:00

Jongens wat een weer weer. (haha...). Nee, de zon is echt goed opweg om al het water wat er de laatste weken gevallen is weer weg te nemen. Hier zit ik dan weer, in m'n hemdje en korte broek, zoals ik in het zuide gewend was.
Vandaag heb ik een vrije dag en tot nu toe heb ik die heerlijk benut. Ik heb vanmorgen een tas af genaaid, die ik gemaakt heb van een stuk gordijn en een soort van papieren/plastic jutte zak voor zaden die ik in de velden gevonden had. Met het resultaat ben ik, in alle bescheidenheid, erg blij.
Daarna heb ik m'n fiets weer gepakt en ben ik eerst rechtstreeks naar de zee gefiets, naar Shave Zion en vanuit daar een fietspad langs de zee genomen tot aan Nahariyya, waar ik weer wat shekels heb uitgegeven.
Het fietspad langs de zee is echt mooi, op sommige plaatsen is er een klein stukje zandstrand, maar over het algemeen zijn het alleen maar rotsen die tussen de zee en het fietspad in liggen. Geen rotsblokken ofzo hoor, maar een soort van platte grote stenen die op verschillende hoogtes liggen. Erg mooi trouwens.

Nu ben ik weer terug in Nes Ammim en ga nu een broodje met Calvé Pindakaas eten. Het leuke is dat door het mooie weer ook iedereen beetje bij beetje uit z'n eigen barrack begint te kruipen, zo voetballen we sinds een paar dagen met wat jongeren van hier op het grasveld hier in Nes Ammim. Dat staat ook weer voor vandaag op de planning.

Donder en bliksem

2011-03-11T16:39:00.000+02:00

Al dagen laat het water zich uit de hemel storten. Er lijkt maar geen eind aan te komen. Nu ook weer. Ik zit in m'n kamer, met op de achtergrond het geluid van de donder en af en toe een felle flits. Gisteren was er een donder die de ramen deed schudden. Gister was er een samenkomst in Nes Ammim en vaak kon ik niets verstaan van wat er gezegd werd door al het gedonder buiten.
Hier, 10 km van de Libanese grens, is het geluid van al de onrust in de lucht soms een beetje angstaanjagend.
Afgelopen dinsdag was er een luchtalarm in heel Israel. Gelukkig bleek het achteraf om een oefening te gaan, maar alsnog schrok ik echt. Overal in Israel hebben dorpen, nederzettingen, steden, kibbutzim etc. bunkers om in tijden van gevaar te schuilen.
Terug naar de regen. Door al de regen is het noorden van Israel nog groener dan gewoonlijk in de winter. Het gras groeit en de vogels lijken er ook wel tevreden mee te zijn. 2 weken geleden was ik even weer terug in de woestijn, en zelfs de hellingen daar waren bekleed met een kleine dunne laag groen.
Hetgeen wat ik het meest jammer vind aan al de regen is dat er 's nachts eigenlijk geen sterren te zien zijn. Toen ik net in Nes Ammim kwam, was het voor mij een opluchting te zien dat er dezelfde sterren aan de hemel stonden, als de mij zo bekende rijke sterrenhemel in Sde Boker.
Het verhaal over Abraham in de woestijn en God's belofte aan Abraham over zijn nageslacht kan ik me nu zo veel beter voorstellen. Hoe Abraham daar op een steen zou kunnen hebben gezeten, met om zich heen geslagen een kamelenhuid omdat Abraham het misschien wel koud had, luisterend naar God's stem. God zei; "‘Kijk eens naar de hemel, en tel de sterren, als je dat kunt."
Als je dat kunt.
Mij lukte het niet.

Mijn nieuwe liefde

2011-03-08T17:14:00.000+02:00

Ten eerste; sorry dat ik al zo lang niets meer geschreven heb op dit blog, het kwam er niet van of ik wist niet waarover te schrijven.
En ten tweede; ik heb dus een nieuwe liefde. Mijn 'Citystar Bike' en ik ben er echt trots op. Het kostte wat tijd en geld maar nu ben ik dan ook vrij om te gaan waar ik wil. Ik kom net terug van een fietstochtje naar Mazra'a en Regba. Een Arabisch en een Joods dorp. De lucht was echt heel dreigend omdat het vanochtend hard geregend heeft het het nu af en toe nog drupt, maar de zon scheen wel, dus dat gaf echt een mooie gloed over de lucht en de velden die om Nes Ammim heen liggen. Het mooie van de tocht was dat er opeens overal koolzaad in de berm en in de velden groeit. Doet me altijd aan Wallander denken.

En dan heb ik ook nog eens een week geleden m'n gezin hier op bezoek gehad! Eerst eer paar dagen aan de Dode Zee (waar ik na een tocht van 7 uur eindelijk aankwam) en daarna in Nes Ammim. Ik vond het echt super leuk en om eerlijk te zijn over wat ik dan het leukste vond; dat was het potje rond-om-de-tafel.
En ik heb nog een nieuwe aanschaffing. Een laptop. Heeft papa in Ede voor mij gekocht (de centen worden nog opgestuurd hoor pap). En ik kan hier ook Hebreeuws mee schrijven. Leuk he.
.

.שלום לכולם

.עכשו אני כותבת בעברית

!זה קיף

.ביי ,מרים

10 punten voor degene die dit vertalen kan.

"look, Papa made it"

2011-02-20T16:11:00.000+02:00

Ik denk niet dat het me vaak zal overkomen dat ik op m'n verjaardag wakker gemaakt wordt door de zon die over de Jordaanse bergen op m'n gezicht schijnt. Het kampvuur smeulde nog na en ik had het niet koud gehad.
Ik was namelijk op een trip met wat anderen van Nes Ammim naar de Dode Zee. We sliepen 2 onder de sterren in Wadi Tsehilim. Eigenlijk was alles speciaal aan deze dag. Niet alleen om mijn verjaardag, een beetje natuurlijk ook, maar alles was mooi. De ongelovelijke mooie natuur van de bergen rond Dode Zee, de perfecte volle maan die ik had op mijn verjaardagsnacht, alles. Zelfs het wild plassen was geweldig omdat het uitzicht zo mooi was. We hebben wadi's belopen en voeten kapotgelopen. Maar het was het allemaal waard. Grote delen van een wadi waren nog onder water, dus die wadi heb ik grotendeels in een t-shirt, onderbroek en sandalen gelopen en het was geweldig.
Tijdens de lunch op m'n verjaardag zat ik te genieten van m'n pita met humus en te genieten van het ongelovelijke uitzicht wat we hadden. Toen zei de jongen naast me tegen me "look, Papa made it". Het kwam uit het niets, en het enige wat ik kon zeggen was, "yes, you're right".

2011-02-12T11:59:00.000+02:00

Alweer bijna 3 weken ben ik in Nes Ammim en steeds meer wordt het wel 'mijn plaatsje'. Dat deze plaats totaal anders is dan Sde Boker hebben jullie in m'n vorige post al kunnen lezen. Vaak mis ik nog wel de Israelische manier van doen en laten. De hartelijkheid, de spontaniteit, de passie en gewoon de simpelheid van het kibbutzleven.

Maar echt veel tijd om Sde Boker te missen heb ik ook weer niet want hier zijn ook genoeg dingen te doen. Het leuke van Nes Ammim is dat er echt een uitgebreid studie programma is. Beth Midrasj lessen waarin we leren hoe Joden de Thora lezen, Hebreeuwse en Arabische taallessen en elke week word er een spreker uitgenodigd die over een Israel gerelateerd onderwerp praat. Afgelopen week was het Youssef, een arabische man die al lang lectures in Nes Ammim geeft. Hij sprak over de situatie in Egypte. In Nederland is het volgens mij groot nieuws en hier, omdat we er midden in zitten, natuurlijk ook. Youssef heeft een goed en duidelijk verhaal gehouden waardoor ik nu kan zeggen dat ik een beetje door heb wat er allemaal in Egypte en andere landen in het Midden Oosten aan het gebeuren is.
Komend weekend ga ik mee op een 3 daagse seminar naar de Dode Zee en daar kijk ik echt naar uit. Weer in de woestijn te zijn, een gebied dat echt mijn hart heeft.
En als ik dan weer terug in Nes Ammim ben hoef ik nog maar 2 daagjes te wachten totdat ik mijn gezin hier mag verwelkomen.

Afscheid

2011-01-25T10:16:00.000+02:00

Zondag heb ik Sde Boker achter me gelaten om naar het Noorden te gaan, waar m'n volgende avontuur zal beginnen. Na een nachtje in Haifa te hebben overnacht ben ik gisteren in Nes Ammim aangekomen. Een totale verandering van Sde Boker. Hier is het rustig, groen en Europees en daar moet ik nu nog wel even aan wennen, maar ik hoop dat ik me hier ook snel thuis zal gaan voelen.

Als afscheid van Sde Boker had een vriend me afgelopen donderdag nacht meegenomen op een tocht door de woestijn. Het was een perfecte volle maan en de maan was zo fel dat je nauwelijks tegen de maan in kon kijken. We werden met een terreinwagen uit het jaar nul een eind de woestijn in gereden en afgezet bij het begin van 'Wadi Chavarim'. Om ongeveer 00.30 begonnen met het belopen van de wadi. Een wadi is een soort van droge rivier bedding in de woestijn, waarin alleen als het in de winter geregend heeft water door heen stroomd. Omdat het een erg droge winter is, is de wadi dus nog steeds droog. Het was echt werkelijk het mooiste wat ik ooit in m'n leven gezien heb. Door de kracht die het water in de winter kan hebben, hebben de rivierwanden prachtige en indrukwekkende vormen aangenomen. Het was klimmen, springen, glijden en vallen. Ik wil het jullie eigenlijk gewoon laten zien omdat het zo moeilijk is om te beschrijven hoe het was. Soms was het ook wel spannend en was ik blij dat ik er niet allen liep. Toen we ongeveer 2 uur gelopen hadden, maakten we een kopje thee. Dat is het leuke aan de Israeliers, ze zijn allemaal zo gek om op elke tocht die ze maken een 'koffie kit' mee te slepen. Doet me altijd aan m'n vader en z'n 'Trangiaatje' denken. Om ongeveer 2.30 waren we weer op een plek waar weer opgehaald werden. Om 03.00 lag ik op bed en een uur later ging m'n wekken weer,
maar ik heb de tocht van m'n leven gemaakt.

Nes Ammim

2011-01-15T17:25:00.000+02:00

Nee, ik ben er nog niet, maar over een week begint mijn 2de grote avontuur in Isael. Op maandag 24 januari reis ik van Sde Boker naar het verre noorden, waar ik de komende 6 maanden zal verblijven. Ik ga naar Nes Ammim, een soort van 'communual village' (verwacht ik). Een viendin uit Ede, Marlies, zit daar nu al een paar maanden, dat wordt dus erg gezellig.
Nu m'n vertrek uit Sde Boker zo dichtbij komt, verwarren m'n gevoelens me toch wel meer dan dat ik van tevoren gedacht had. Een paar weken geleden keek ik meer uit naar verandering, naar nieuw werk, nieuwe mensen, nieuwe omgeving etc. Niet omdat dit alles mij hier niet bevalt, maar omdat ik hier, in Sde Boker, al een lange tijd ben en ook meer weer zien in dit land. Nu is de week aangebroken van afscheid nemen. Als er 1 ding is waar ik slecht in ben en niet van houd is het afscheid nemen. Het liefst verdwijn ik zomaar, de mooie herinneringen met me meenemend. Ik stop m'n kleren niet meer in de 'laundry', maar was ze op de hand omdat de laundry ze anders niet meer optijd schoon heeft. Ik heb m'n laatste werkdag al opgegeven. Ik heb m'n laatste salary al gehad. M'n chickenhouse goodbyeparty is al geregeld. Raar om met dit soort dingen bezig te zijn.

Het is niet alleen maar treurig hoor, ik heb nog steeds erg veel zin in. Ik kijk met verwachting uit naar wat de komende maanden me zal brengen. Nes Ammim ligt dus in het groene noorden. Al het groen wat hier in de kibbutz is, wordt bewaterd door irrigratie slangetjes die tussen al de bomen en planten door kronkelen. Ik heb zin om Marlies weer te zien, niet meer om 04.30 te werken, weer Nederlands te praten, nieuwe mensen te ontmoeten en te genieten van de mooie natuur van het noorden.
Ook staan er al een paar leuke dingen staan al op de planning. Marlieke komt me op 3 februari een knuffel in Israel geven, m'n gezinnetje komt eind februari even buurten, en ook komen de liefste meiden Maaike, Mirjam en Lida ergens in April dit land bewonderen.
Wat een dingen om naar uit te kijken he!

Day off

2011-01-13T11:19:00.000+02:00

Gisteren had ik een day off van werk genomen en ik had me voorgenomen om er een echt verwendagje voor mijzelf van te maken. Nou en dat is me gelukt hoor.
Ik heb uitgeslapen tot 8 (!) uur en ben toen de woestijn in gegaan. Normaal ga ik de woestijn in met alleen een fles water, maar omdat dit een verwendagje was ging er meer mee. M'n fototoestel, mp3 speler, sudoku boekje, 1 sigaret, een appel en 2 heerlijke sandwiches. Ik ben een route gelopen die ik nog niet eerder gelopen had en het was echt zo mooi. Ik heb dat denk ik al 1040 geschreven, maar het is hier mooi, heel mooi. Ik liep over heuvels en wadi's en heb m'n sandwiches gegeten in een kleine oase in een wadi die ik tegenkwam. M'n appel at ik op een heuveltop en op deze top schrok ik me een ongeluk. Ik zat rustig m'n appel te eten toen er opeens een aasgier op ongeveer 20 meter aan me voorbij vloog. Ik schrok me echt helemaal kapot, het zijn namelijk echt grote beesten en ik had echt het gevoel dat hij me zo in m'n nek zou kunnen grijpen en me mee zou kunnen nemen naar z'n nest in de rotswand. Ik ben serieus opgesprongen en heel snel de top afgeklommen en me een paar minuten verstopt in een soort van klein grotje. Klinkt overdreven, en dat is het waarschijnlijk ook, maar ik was echt even bang. Ik weet dat er vlakbij een 'vulture feeding station' is. Daar ben ik een paar weken geleden per ongeluk terecht gekomen en er lagen allemaal karkassen van koeien, paarden, schapen etc.
Naast deze grote vogel heb ik ook de meest mooie kleine vogeltjes gezien, die op de meest wonderbaarlijke manier over de grond hupsen.
Ook kwam ik bij een oud ford en het leuke was dat er een informatieplaatje in het Engels bij stond. Het was een ford uit de Byzantijnse tijd. Het is gebouwd op de handelsroute tussen Persie en de havens van Inda en West Africa. Het was een uitkijkpunt om de karavanan en Byzantijnse dorpjes te beschermen tegen overvallen van Arabische stammen.
Interessant allemaal he, wat je zo tegenkomt op een wandeling.

Eenmaal thuisgekomen heb ik een douche genomen, een gezichtsmaskertje van Mirjam dL opgedaan, een bakje muslie met appel en mandarijn gegeten en toen in bed gedoken.
Wat een verwend dagje was dat.

5 januari....

2011-01-05T05:42:00.000+02:00

Vandaag

2011-01-03T19:43:00.000+02:00

Het viel me op dat ik op m'n blog alleen maar schrijf over speciale dingen, trips of bijzondere momenten. Dat is natuurlijk heel leuk, maar wat misschien nog veel interessanter is voor jullie om te weten, is m'n dagelijks leven, de dingen waarmee ik m'n dagen van de week vul.
M'n dag begon met uitslapen, ik hoefde pas om 05.00 bij de dinninghall klaar te staan, om vanaf daar met een busje naar 'Halukim' te gaan, 1 van de 6 chickenfarms. Na een douche, koffie en broodje met pindakaas begon het werk. Vandaag was het een 'farmwork day'. Dit is werk in the chickenfarm, maar niet met kippen. Heerlijk vind ik zo'n dag. Wel werk je constant in the chickenhouses, dus je hebt alsnog de hele tijd kippen met hun gekakel om je heen. Ik snap nu het gezegde 'hou eens op met dat gekakel' veel beter, soms wordt je er echt niet goed van.
Ik werkte met een man, Lior, die echt geen engels spreekt, en dat is zo leuk, want hij is erg grappig. We hebben de heaters, die gebruikt worden om de baby chickens warm te houden, schoongeblazen en afgeplakt met plastic omdat deze kippen nu groot genoeg zijn. Ik denk dat ik eruit moet hebben gezien als een spook met al het stof op m'n haar en gezicht, want Lior moest de hele tijd om me lachen. En we hebben de 'airconditioning' van de chickenhouses schoongemaakt, en omdat die vrij hoog zitten, moest ik dat doen (ik ben vrij lang vergeleken met de Israeli's) en dan zei Lior steeds 'you good, you good', ongeveer het enige wat hij zeggen kan, erg grappig.
Verder heb ik alle scharnieren en sloten in de farm van anti-roest spray voorzien, hekken gerepareerd met ijzerdraad, 1 hele chickenhouse van zaagsel voorzien (er komen namelijk binnenkort nieuwe babychicks), en the office en de showers schoongemaakt. Een hele leuke werkdag omdat het werk zo verschillend is. Dan heb je aan het eind van het werk echt het gevoel dat je iets gedaan hebt en dat voelt goed.

Toen ik weer terug in de kibbutz was, kwam Shai naar me toen, een meid van een Garin hier. Ze had net 3 puppy hondjes gevonden bij het tankstation naast de kibbutz. Ze waren zo mooi en lief en ik werd er echt gelijk verliefd op. Ik denk dat ze een soort van herders zijn. 1tje heb ik Sami genoemd, ter ere van m'n eerste grote hondeliefde. Het grappige is dat Sami ook een Israelische naam is.
Er worden wel vaker dieren door bedoeine achtergelaten bij the gasstation. Zo hebben we hier sinds 2 weken 2 ezels voor de rooms staan, en hebben we ook al aardig wat kittens mogen wegbrengen naar het asiel in Beersheva. Morgen gaan Sami en z'n maatjes ook naar Beersheva, maar wat had ik hem graag gehouden.

Mooie herinneringen erbij

2010-12-29T21:22:00.000+02:00

Vissertjes in Akko

Schone was, altijd fijn he mam

Dromen

Ook de meeuwen hadden een wonderbare visvangst

Galilea

Bij het meer van Galilea

Bijschrift toevoegen

Het jolige koppel

Bethlehem

Zij waakte ook over ons

Ook van Arafat en Abas

Ook voor jullie, vanuit de Separation Wall in Bethlehem, een gezegend Kerstfeest

Een bammetje onderweg

The Mount of Temptation, waar Jesus 40 dagen en 40 nachten verbleef

De Klaagmuur 's avonds

Goede grappen, altijd fijn

Winter in Israel is not cold

2010-12-27T15:03:00.000+02:00

(Pap, snap je de titel...?)

Een paar dagen te laat, maar zeker niet minder gemeend; ik hoop dat jullie een mooie kerst gehad hebben. Mijn Kerst was werkelijk om niet te vergeten. Afgelopen donderdag zijn we met de 4 volunteers naar Jerusalem gegaan. We kregen een kibbutz auto mee, dus we konden alle kanten op waar we naartoe wilden en dat hebben we dus ook gedaan. Ons hoofddoel van de trip was ons bezoek aan de Nativity Church in Bethehem op Kerstavond. Op vrijdag zijn we naar de WestBank geweest wat echt een geweldige ervaring was.

Dingen die ik niet snel vergeten zal;

De Palestijnse man die we als lifter meenamen en die ons vervolgens uitnodigde om bij hem te blijven eten en we de meest lekkere dingen gegeten hebben.
De koe die midden op straat in Rammallah geslacht werd en het bloed dat de straat op stroomde.
De ongelovelijke chaos van Palestijnse soldaten, politie, auto's en wegversperringen in Ramallah.
Het ongelovelijke woeste maar geweldige landschap van de West Bank.
M'n hart dat wel heel hard klopte toen we Jericho ingingen met een Israelische auto, een stad dat totaal onder Palestijnse autoriteiten ligt.
Dat ik blij ben met m'n naam; Joden zeggen 'he gaaf een joodse naam' en Moslims zeggen 'he gaaf een arabische naam'
De checkpoints waar je steeds moet wachten en al je papier moet laten zien.
De Russisch Orthodoxe monnik die z'n hele auto moest uitladen bij het checkpoint voor controle
M'n eerste Merry Christmas geschreven was op de Separation Wall in Bethlehem
De Duits Palestijnse man die het geweldig vond ons te ontmoeten (er zijn 2 Duitse volunteers) en wiens held Arafat is.
The Monastry of Temptation waar Jesus 40 dagen en 40 nachten verbleef, een geweldige plaats.
Alle aardige Palestijnse mannen en hun goede koffie (vrouwen ontmoet je eigenlijk niet)
Jesus geboorteplaats en Mahmoud Abbas, de Palestijnse president, die opeens de Nativity Church inkwam.
De onzettende chaos van mensen in Bethlehem
M'n Kerstdinner een patat, cola en een burger was van een geweldig lief arabisch echtpaar in Bethlehem.
Het mooie gezang in het Arabisch, Latijn en af en toe in het Engels op Kerstavond.
De onzettend gave tijd en goede grappen die ik met Dan en Johannes gehad heb.
De Palestijnse soldaat die ons, omdat we verdwaald waren om 02.00 's nachts in Bethlehem, geweldig geholpen heeft, weggewezen, taxi gebeld en na een half uurtje met hem gepraat te hebben stond hij erop dat hij de taxi voor ons zou betalen.
Akko en z'n geweldige kustlijn en al de jonge arabische jongetjes die met hun hengels in de zee hengelen.
M'n hemdje waarin ik nog steeds overdag kan rondlopen met Kerst.

Zo kan ik werkelijk nog wel een tijd doorgaan en ik weet zeker dat ik allemaal dingen vergeet op te schrijven die wel heel bijzonder waren. Het was allemaal zo indrukwekkend. Het enige jammere was wel dat door alle indrukken en vele mensen in Bethlehem ik niet echt de rust had om te beseffen dat ik was op de plaats waar Jesus Christus 2010 jaren geleden geboren was. Maar desondanks was het echt een geweldige ervaring.
Na 2 nachten in Jerusalem zijn we doorgereden naar de Kinnereth, het meer van Galilea waar Jesus op het water gelopen heeft en waar de wonderbare spijziging plaatsvond. Als je het verschil ziet tussen het droge zuiden waar ik woon en het groene noorden, zie je pas de betekenis van water in dit land. Water is het verschil tussen vruchtbaar en onvruchtbaar, dood en leven. Bijzonder om dat zo letterlijk te kunnen zien.
We sliepen een nacht in Tiberias en hebben onszelf daar op een 1ste Kerstdag dinner getrakteerd. Gisteren zijn we via Akko, een hele oude arabische vissersdorp, teruggereden naar de kibbutz. M'n vieze kleren zitten alweer in de was en het kibbutzleven is weer begonnen.

Er zijn foto's gemaakt, die zitten in de volgende post

Zo zijn jullie toch verplicht minstens 2 keer per dag in mijn gedachten

2010-12-22T22:18:00.000+02:00

Volle maan

2010-12-22T14:53:00.000+02:00

Het is nu al weer de 4de volle maan dat ik in Israel ben en dat betekend dat ik hier alweer aardig lang ben. Elke dag vind ik het nog steeds bijzonder om hier te zijn. Het is zo speciaal om in dit land rond te lopen alsof je er al jaren woont. Hier 'even' de woestijn in te gaan of 'even' voor een uurtje naar Beersheva. 'Even' naar Beersheva, een stad die door Abraham gesticht is en al duizenden jaren oud is. Bijzonder en dat kan ik me elke dag weer realiseren. Over een maand zit ik echter wel in ergens anders in Israel. In Nes Ammim in het noorden. Het brengt gemengde gevoelens met zich mee. Aan de ene kant ben ik ontzettend gehecht geraakt aan een paar goede vriendschappen in de kibbutz en de bijzondere natuur, maar aan de andere kant kijk ik ook uit naar verandering van mensen en natuur.

En dan Kerst. Dat mis ik hier toch wel hoor. Naast de waxinekaarjes die papa mij gegeven heeft om ook hier Advent te kunnen vieren, duidt niets erop dat het alweer bijna Kerst is. Geen kou, geen vakantie, geen warme chocolademelk, geen nattigheid of geen sneeuw, geen familiebezoeken, geen muts, geen kerk en geen kerstkaarten. Natuurlijk heb ik hier weer een heleboel andere dingen die jullie nu dan weer moeten missen, zoals een geweldige natuur om mij heen, heerlijk lenteweer en nog steeds vogeltjes die vrolijk fluiten, maar om eerlijk te zijn mis ik het 'Kerstgevoel' toch wel.
Morgen ga ik voor 4 dagen naar Jerusalem met 3 andere volunteers van deze kibbutz. Het hoogtepunt van deze trip is dat we op vrijdagavond naar de 'Nativity Church' in Betlehem gaan. Dit is de kerk die gebouwd is op de plaats waar Jesus geboren zou zijn. Ik denk dat het ontzettend bijzonder is om daar vrijdag te kunnen zijn. Nu denk je misschien dat de kerkdienst in het Engels of misschien Hebreeuws zou zijn, maar nee. Betlehem ligt namelijk in de West Bank en dus zal de dienst in het Arabisch zijn. Interessant he. Ik zal dus niets meekrijgen van wat er gezegd zal worden in de dienst maar dat maakt me niet veel uit. Het zal de eerste keer in bijna 4 maanden zijn dat ik een kerkdienst bijwoon en daar kijk ik naar uit, in welke taal dan ook.

Nog even een paar recente plaatjes van de omgeving.

Zonsondergang vanaf m'n room

Omgeving

Weg waaraan m'n kibbutz ligt

Desertstorm

2010-12-12T14:49:00.000+02:00

Oke, ik ben veilig thuisgekomen en dat was nog een hele opgave. Ik zit hier namelijk midden in een storm, een zandstorm. Het zand gaat echt werkelijk over zitten, en het naarste is wel het knisperen van zand tussen m'n tanden. Sinds vrijdag is er een hele harde wind op gaan zetten en die wind maakt nu het leven hier wel erg speciaal. De lucht is wit/geel en je kan niet verder zien dan een paar meter.
Het begon allemaal met wat dode struiken die als in een Westernmovie over de vlaktes rollen. Waar ze vandaan komen weet ik niet, en waar ze uiteindelijk terecht komen ook niet. Deze paar struiken werden er steeds meer en meer en nu rollen ze niet meer voorbij, want ik denk dat ze op zijn.
Onze hele kamer trilt af en toe. Dat zegt natuurlijk iets over de kracht van de wind, maar ook over de kwaliteit van onze kamers. Ook is alles in m'n kamer bekleed met een laagje stof. M'n bed, m'n kleren, m'n schone kleren, m'n boeken, m'n foto's, het toiletpapier en de schone vaat. Fijn he.

Het werk was vandaag ook een hele opgave. Ik werkte vandaag met de babychicks die een paar dagen oud zijn. Ze zijn nog erg kwetsbaar dus ook de zandstorm is voor het wat gevaarlijk. Als de deuren van een chickenhouser (grote schuur met erg veel kippen) opengaat, waait de wind erg veel zand naar binnen en waait al het zaagsel dat op de grond ligt op en dat kan erg gevaarlijk zijn voor de chicks en de heaters die in de schuur staan. Daarom moesten we met zn allen heel snel de farm in en konden we er tijdens het werk niet uit. En je zult raden wat er dan gebeurd. Een stroomstoring waardoor er dus geen stroom meer was. Alle lampen gingen uit, de radio uit en we zaten gevangen in een zwart gat omdat het kippenhuis hermetisch is afgesloten van de buitenlucht (vanwege ziektes etc) en er dus ook geen zonlicht naarbinnen kon komen. Na een paar minuten wachten op stroom en wat telefoontjes ging de stroom weer aan.

Eindelijk heb ik een beetje het gevoel dat de winter ook in Israel intreedt.

Mijn Achtertuin

2010-12-09T10:54:00.000+02:00

De valley waar mijn kibbutz is

Een natural spring in de woestijn

Bij En Aqev

Vanaf de Midrasha

En Aqev

Chanoeka

2010-12-07T13:55:00.000+02:00

De Joden vieren nu Chanoeka, en aangezien ik me onder hen begeef vier ik het dus ook. Afgelopen 1 december begon het feest, en het is nog niet afgelopen, pas op 9 december eindigd het. In onze kibbutz was er een speciaal festival ter viering van Chanoeka, een muziek festival. Het thema was 'Sounds of the Desert' en het doel was om allerlei Middel Oosterse muziekstylen bij elkaar te brengen om zo een symbolische harmonie en vrede te hebben.
Het was echt heel leuk, en zoo anders dan alle andere muziekfestivals of optredens die ik tot nu toe gezien heb. Vooral de instrumenten die gebruikt werden waren anders. Rare gitaren en trommels etc. De performers waren vooral Joden die uit de Diaspora vanuit het Midden naar Israel gekomen waren maar de cultuur en muziek meegenomen hadden, maar er waren ook wel wat Arabieren die optraden. Het was echt heel bijzonder.
Er was 1 optreden waarin een redelijk groot orkest van gitaren, violen, drums etc. 2 mannen begeleiden die zo ontzettend mooi konden zingen. Ik weet zeker dat mama het helemaal geweldig zou hebben gevonden. Niet alleen dit optredens, maar ook andere optredens. (sommige deden me een beetje aan Shura Lipowski denken)

Gisteravond was het 'grote' Chanoeka dinner en het was echt heel goed. Over het algemeen is het eten in de kibbutz prima, maar niet heel speciaal. Vanwege het 'Chanoeka wonder' (een kruikje met olie voor 1 dag bleef branden voor wel 8 dagen) wordt er veel gefrituurde dingen gegeten. Er was dus van allerlei lekkere dingen die gefrituurd waren en ook waren er veel 'sufganiot', soort van donuts met jam in het midden. Klinkt goed allemaal he. Ook hadden de kibbutzkids een dansje ingestudeerd met lampionnetjes en die performden ze in de dinninghall in het donker. Was erg leuk allemaal.

Bezoek uit de Lage Landen

2010-11-27T18:28:00.000+02:00

Ik bedenk me nu dat ik jullie dit helemaal niet van te voren gemeld hebt, maar afgelopen week heb ik hoogststaand bezoek uit Nederland ontvangen in mijn nederige onderkomen in de kibbutz, namelijk; Papa en Ruben. En het was zo leuk en het voelde zo fijn om hen hier te laten zien hoe ik hier leef. Ze waren maar 4 dagen hier, maar ik denk dat we er toch in geslaagd om hen te laten zien hoe ontzettend mooi dit land is.

We zijn naar en op Massadag geweest, wat erg mooi was. We hebben gedreven in de Dode Zee (al liet Papa het wel afweten, ik had meer verwacht van een Verschoof), we hebben Makhtesh Ramon doorkruisd, en we zijn in Jerusalem geweest.
Maar wat we eigenlijk denk ik allemaal de leukste dag vonden, was de dag dat we een tocht maakten in mijn achtertuin. De Zin Valley ligt namelijk in mijn achtertuin, en dat is werkelijk de mooiste plek op aarde dat ik tot nu toe gezien heb. Zoek maar wat plaatjes op op het internet. We zijn naar Ein Akev gelopen, wat een natuurlijke bron midden in de woestijn is. Ruben en ik hebben daar weer gezwommen, al was het wel best erg koud. Vanaf Ein Akev zijn we over de bergen (waar we opeens terecht kwamen in een klein Bedoeien dorpje) terug gelopen.
We hadden een foto camera meegenomen om foto's voor thuis te maken en om hier een paar op m'n blog te zetten, maar door ongelukkige omstandigheden is de camera nu in Ede, maar de oplader en alle snoertjes hier in Sde Boker, maar we vinden er wel wat op.

Gebed verhoord

2010-11-16T20:15:00.000+02:00

En ja hoor, moet eens raden waardoor ik vanmorgen wakker werd.
Onweer, donder, bliksem (gelukkig geen granaten, wat eerlijk gezegd voor een seconde wel m'n eerste gedachte was).
Het regende, zelfs hier in de woestijn, heel hard.
En het was erg leuk. Ik zou vandaag een dagje in de Gardening werken, maar vanwege de regen was daar geen werk vandaag, dus werkte ik in de Kolbo (alles-in cq. kibbutzsupermarket). Dat was erg leuk, de hele tijd fruit eten en weinig echt werk, zodat m'n armen een beetje kunnen helen na het kippenwerk

Praying hard to make the rain fall

2010-11-15T18:12:00.000+02:00

''It's been said that everyone talks about the weather, but no one does anything about it. Well, seven years of drought in the Holy Land has been so bad that it has brought together Muslim, Christian and Jewish clerics to offer prayers for the rain'' -Jerusalem Post, 14 november 2010-

Als ik naar de verhalen over het weer in Nederland lees, is het hier wel anders. De regentijd had al een maand geleden in moeten gaan, maar is nog steeds niet begonnen. Dit in combinatie met de abnormale hoge temperaturen en al eerdere jaren van droogte in Israel, zorgen voor problemen. Hier in de woestijn zeker.
Het mooie is dat dit grote probleem de verschillende religies bij elkaar brengt, wat erg zeldzaam is in deze tijd.
Problemen met de vredesonderhandelingen tussen Netanyahu en Hamas, Ahmadinejad die kinderachtig profocatief een steen over de Israelische grens gooit, en de ontzettend grote groei van huizenbouw in de Settlements.
Er wordt hier echt serieus gedacht dat een 3de Intifade binnen 3 weken kan losbreken.

Laat ze dan maar samen bidden om regen.

Ahmadinejad

Foto's

2010-11-04T11:41:00.000+02:00

Uitzicht vanaf de olijfberg

De klaagmuur

vanuit de Joodse wijk

Met Marlies

Arabische wijk in de Oude Stad

Getsemane

Vanaf de Olijfberg

. ירושלים

2010-11-01T13:51:00.000+02:00

Afgelopen weekend was ik in Jeruzalem en dat was echt heel leuk en bijzonder. Ik was samen met Marlies ( een vriendin die nu ook in Israel is) en we hadden samen in Jeruzalem afgesproken. We ontmoetten elkaar op het centraal busstation en gingen vanaf daar opzoek naar een hostel. Uiteindelijk vonden we een hostel in een arabische wijk recht voor de Damascus Gate van de Oude stad waar we voor 50 shekel (ongeveer 10 euro) een nachtje konden overnachten. We lieten onze tas in het hostel en doken gelijk in het doolhof van de straatjes in the Arabic Quarter van de Oude stad. Zonder echt een plan te hebben liepen we door de straten en kwamen in de vrijdag processie van monikken op de Via Dolorosa terecht. We liepen een stukje mee in deze processie maar wilden toch ook wel graag naar de Wailing Wall. Het scheint een extra speciaal moment te zijn bij de Klaagmuur als de Shabbat intreed. Dat was ook zo. Er waren heel veel mensen en orthodoxe Joden rond 7 uur. Je kan het plein voor de Klaagmuur trouwens alleen maar op door door een soort van douane te gaan, die je tas checken en je moet onder een poortje doorlopen.
Het was erg mooi en intrigerend bij de Klaagmuur. Om met je handen en je hoofd de Muur aan te raken was erg speciaal. Sommigen zullen dit gevoel begrijpen, anderen ook niet, maar het idee dat dit een hele heilige plek is voor Joden en dat het zo oud was greep me toch wel.
Op het plein bij de Muur ontmoette we een kerel die ons meenam in de muur, naar een plaats waar alleen vrouwen mochten komen (hij ging dus niet mee naar binnen) In de muur konden we door een raam naar beneden kijken (ook in de muur) wat beschouwd wordt als het meest heilige deel van de muur en waar dus ook de meest orthodoxe Joden willen bidden. Dat was een bijzonder gezicht want er waren erg veel mensen.
Die avond hadden we Shabbat dinner bij een orthodoxe rabbi wat erg bijzonder was. Zn kinderen hadden van die hele lange side curls en een groot keppeltje. Als vrouwen aten we ook aan een aparte tafel van de mannen maar wel in de zelfde kamer. Voor veel dingen werd een blessing uitgesproken, als voor het handen wassen, de wijn, het einde van de maaltijd etc. Dit was een erg speciale avond want we konden veel praten en vragen stellen.

De volgend morgen gingen we naar de Church of the Holy Sepulcher. De plaats wordt ook wel Golgotha genoemnd. De kerk bevat onder anderen de steen waarop Jezus gekruisigd is, en waar Jezus begraven werd. Het is een erg mooie en een ontzettend grote kerk. En het was bijzonder om te zien hoe mensen omgaan met een plaats als dit. Mensen nemen fotos of sieraden van dierbaren mee, om deze op een steen in de kerk te kunnen leggen en te bidden, en de rijen voor het graf en de kruisigsteen waren erg lang.
Na de kerk gingen we naar via de Wailingwall naar de Olijfberg. Er is daar een kerk, Church of all Nations, die gebouwd is op de plaats van Getsemane. De kerk bevat een stuk van de steen waarop Jezus gebeden heeft vlak voor zijn arrestatie. Vanuit deze kerk gingen we verder de Olijfberg op, om het beroemde uitzicht over de Oude stad met de goude koepel van de Dome of the Rock te hebben. Het was mindern impressive dan ik gedacht had, maar we hebben een leuke foto kunnen maken en die zal ik hier binnenkort ook posten.

Ook ben ik met Marlies in Mea Shearim geweest. De ultraorthodoxe wijk van Jeruzalem. Er lopen daar echt alleen maar mannen en jongens met hoeden en lange zwarte jassen en vrouwen en meiden met lange rokken en witte kousen en een zwart jasje. We hadden ons wel netjes gekleed want ik wist dat er in de wijk borden hingen dat vrouwen er alleen mogen lopen als ze 'modest' gekleed zijn, dwz lange rok en lange mouwen. Dit vond ik misschien wel het meest bijzondere iets wat ik in Jeruzalem gezien heb. We waren er op Shabbat, dus we konden het echt niet maken om er fotos te maken, maar als je het bij google in typt krijg je bij de eerste fotos een goed beeld van wat we gezien hebben. Het rare was dat alle mensen er echt piekfijn uit zagen, maar dat de straten eruit zagen als een ghetto. Overal rotzooi en oude huizen, balkonnen dichtgemaakt met golfplaaten, kleine nauwe steegjes met hoge huizen en muren volgeplakt met half afgescheurde aanplakbiljetten.

Jeruzalem was een hele ervaring en ik vond het echt heel bijzonder en kom zeker nog een keertje terug.

Breakfast

2010-10-21T21:39:00.000+02:00

Nu schrijf ik een stukje over het ontbijt hier. Ik hou van ontbijt hier, en wel om 2 redenen.
1. Het ontbijt is erg lekker
2. Met het ontbijt heb ik er al 4 uur werk met alleen een koffie erop zitten.

Ik werk in the chickenhouse en wij hebben het beste ontbijt van de hele kibbutz. Voor iedereen is er ontbijt in de dinninghall, maar omdat wij niet in de kibbutz werken maar in farms buiten de kibbutz, en omdat we wegens de hygiene moeten douchen voor en nadat we een farm betreden, kunnen wij niet ontbijten in de dinninghall.

Om zo 09.00 ontbijten we en dan dekken we met alle werkers een grote tafel met allerlij lekkere dingen. Als eerste stop ik een tosti in het tosti apperaat. En geen gewone tosti met kaas en ketchup. Maar een tosti met kaas en olijven, of tomaat, of ui, of tonijn, of met dit alles tegelijk.
Dan snijd ik fijn een tomaat en een komkommer, een stukje ui, pel ik olijven, half blikje tonijn, en strooi wat zataar op m'n bord. Dan 2 grote lepels humus en wat extra vergine olijfolie en alles door elkaar husselen. De salade eet ik dan los of op brood.
Als afsluiting van het ontbijt komt er altijd een liter pot nutella (kosjere) op tafel en eet iedereen een broodje met chocolade pasta.
Dit is mijn ontbijt.
Veel en goed niet?

-

2010-10-15T15:31:00.000+02:00

Afgelopen weekend was ik met wat jongeren van de kibbutz op een alternatiefmuziekfestival in de woestijn, en dat was echt een gafe ervaring. Naast dat de muziek erg goed was, was het een erg leuk festival. In Nederland ben ik vooral het Flevo Festival gewend. Dit festival was zo anders, maar toch hetzelfde. Hier stonden de tenten en de autos allemaal op 1 grote zandvlakte, en de podia waren niet zo groot en professioneel, maar er waren 2 kleine podia met een doek erover gespannen voor schaduw.
Verspreid over het terrein lagen wat vloerkleden en doeken op palen als plekken om te zitten. Het geen wat hetzelfde was was de aardigheid van de bezoekers. Ik was op het festival met wat vriendinnen uit the chickenhouse en wat andere Garin, en we werden vaak door vreemde mensen uitgenodigd om humus, pita, valva of andere lekkere dingen bij hen te eten. Ik liftte samen met een kerel terug van het festival naar de kibbutz en in 4 snelle liften waren we in 1.5 uur ook weer terug in de kibbutz. Mensen hier in het zuiden zijn zo open en aardig. Aan het eind van het festival vond ik het ook niet zo erg om weer terug naar de kibbutz te gaan, want ik was alleen met Israeli's op het festival en onderling spreken zij gewoon engels, en bij de volunteers spreekt iedereen gewoon engels, dus kon ik elk gesprek weer gewoon volgen.

Afgelopen week zijn er ook 3 volunteers vertrokken. Van 2 maakte het me niet zo veel uit of ze er nou waren of niet, maar 1 jongen, Joel uit Finland, was een goede vriend geworden. Ik werkte ook samen met hem in the chickenhouse, en nu ben ik daar nog maar de enige volunteer, wat opzich niet erg is want iedereen is er erg leuk. Het is wel even wennen, maar volunteers komen, en volunteers gaan. Dat is soms leuk, maar soms dus ook niet.

Foto update (long version....)

2010-10-04T15:19:00.000+02:00

Me and my Ecuadorian friends

Rosh Hashannah

De eer om de eerste fles te openen op Rosh Hashannah

Een doordeweekse avond

Dinner met de volunteers

Sukkhot dinner

Sukkhot

Israeli and Ecuadorian friend

Hongerig na verse douche en werk

Goodbye foto

Sarah my friend and roommate, Gilad my friend

de room na de brand

Ons plekje in de kibbutz

Ik en Joe en mijn bed

De volunteers

De dinninghall voor Shabbat

de Kolba

De volunteerskite van Rosh Hashannah

Onze pets, van de 5 kittens heeft maar 1tje het overleefd, ook de moeder niet.

view over de Westbank

Weekendje Haifa

2010-10-04T11:48:00.000+02:00

Afgelopen vrijdag werd ik uitgenodigd om voor een weekend mee te gaan naar Haifa. OK, en een uur later hadden we een lift naar Beersheva. Natuurlijk zijn we naar het strand geweest. Het was zo mooi en warm en zout. We hadden een auto in Haifa en zo konden we heel gemakkelijk overal komen. Ik was door een vriendin die nu weer terug in het leger is uitgenodigd om bij haar avond te eten. Dat was natuurlijk weer erg leuk om haar te zien. Ook was er op zaterag een soort van Openhuis voor mensen die kunstig waren. Veel mooie schilderijen en keramiekwerk gezien. Er was een huis van een man en deze man was blind. In een gevecht in 1948 was hij op 17 jarige leeftijd zijn gezicht verloren maar de kunst die hij wist te maken was werkelijk wonderbaarlijk. Ik kon wel huilen.
Gisteren kwamen we terug uit Haifa en in de middag mocht ik gelijk weer aan het werk, en het werk duurde tot 22.00. Ik was kapot en gebroken en m'n armen zijn ook kapot. Ze zitten onder de striemen en schrammen van de kippen.

Afgelopen woensdag was er hier een brand in een van de rooms van de volunteers. Er was een argument geweest waarna een klein gevecht was ontstaan. Daarna gingen we met zn allen naar de pub. Ondertussen had een van de twee kerels (die ook te veel gedronken had) het bed en de klerenkast van de andere kerel in brand gestoken. God zij dank is er niemand gewond en is het alleen bij 1 room gebleven. Wel is deze helemaal aan vervanging toe en heeft de arme kerel nu alleen nog maar de kleren die hij aanhad. De brandstichter is gistermorgen uit de kibbutz gezet.

Het leuke is als je zo wat langer in de kibbutz bent, is dat je mensen steeds beter leert kennen en ook meer contacten opdoet. Je wordt uitgenodigd om bij mensen te eten, en ook ben ik uitgenodigd door een Nederlands gezin hier in een dorpje vlakbij. Daar ga ik dinsdagavond naartoe. Heb al in geen weken Nederlands gehoord (afgezien van Afrikans), dus ik ben erg benieuwd.

Thuis

2010-09-29T11:40:00.000+02:00

Gisteren schreef ik in mijn dagboek; 'Wat speciaal om je in een land zo ver weg, to thuis te voelen'. En zo ervaar ik het hier ook echt. Ik voel me hier thuis. 'My home is the lowlands', maar dit begind ook wel thuis te voelen. Ik voel me zo gezegend dat ik hier op deze plaats in Israel terecht ben gekomen, gezegend met de mensen die ik hier ontmoet. De mensen die ik hier tref zijn wel heel anders dan de mensen die ik in Ede om me heen had. De levensvisie en levensinstelling is hier heel anders. Dit levert voor mij natuurlijk nieuwe visies om over na te denken.
De mensen zijn hier relaxter. Het is meer genieten en leven in het nu, en misschien nadenken over morgen. Soms is dit een fijne instelling, maar soms natuurlijk ook niet.
zowiezo zijn vooral de jongeren hier in de kibbutz heel anders dan in Nederland. De jongeren uit de grote steden zullen meer overeenkomsten hebben met de Nederlanders.
1. de meiden dragen geen make-up, of spullen voor in het haar.
2. de jongens gebruiken geen gell
3. overdag lopen we in werkkleding die je, als ze vies zijn, in de was gooit, en nieuwe werkkleding pakt. Er is geen mannen of vrouwen kleding, wat betekend dat een shirt wat ik vorige week aanhad, nu gedragen wordt door een andere kerel. Leuk he.
Natuurlijk heb je ook gewoon je eigen kleding, maar dat draag je buiten je werktijden en op Shabbat.
4. In Nederland denkt iedereen dat alle Israeli's op Teva sandalen lopen. Iedereen loopt hier op standalen, maar ik heb nog maar 1 paar Teva's gezien.

Vanavond eindigd Sukkhot. Een weeklang feest met natuurlijk gewoon werk, maar in de namiddag en avond vaak een programma. September is echt een feestmaand. In de tijd dat ik hier ben (nu een maand alweer!) heb ik nog geen volledige werkweek van 6 dagen gehad, omdat er steeds Joodse feestdagen tussendoor kwamen. Het beviel me wel allemaal.

lunch roept me nu.

Kibbutz

2010-09-24T11:56:00.000+02:00

Sommigen vragen wat voor plek een kibbutz eigenlijk is, en dan ook in wat voor een kibbutz ik terecht ben gekomen.
De kibbutz waarin ik zit, Sde Boker, is kwa ideologie een redelijk ouderwetse kibbutz, dat wil zeggen dat nog steeds iedereen even veel geld krijgt, er nog steeds gezamenlijke maaltijden zijn, en dat in de kibbutz-winkel de broodnodige dingen gratis zijn. Tegenwoordig zijn veel kibbutzim 'geprivatiseerd', dat wil zeggen dat er geen gezamenlijke maaltijden zijn, dat je betaald krijgt naar niveau van je baan etc.
Ook doet onze kibbutz veel samen. Gisteren was het Sukkhot feest. We hadden met de kibbutz een hele grote Sukka (tent) neergezet, waarin we met de hele kibbutz paste om een speciaal dinner te eten en te zingen. Mijn kibbutz heeft intotaal zo'n 400 members, dus het was een fikse tent. Iedereen in de kibbutz had extra duties (extra werk) zodat we een extra feestelijk en uitgebreid dinner konden bereiden.
Na het eten was er koffie en cake en werden er 2 hele grote kringen om elkaar gevormd en ging de Israelische volksmuziek aan. Met de hele kibbutz hebben we een uur in het rond gedanst. Het scheelde dat we als volunteers al een keertje een cursus Israelisch volksdansen gehad hadden, maar het was echt erg leuk.

De kibbutz kan je grofweg indelen in 4 delen. Het gedeelte waar de volunteers wonen bestaat uit een stuk of 8 kleine blokkamertjes tegen elkaar aan. Onze 'neighbourhood' grensd aan de neighbourhood van de Garin en deze 2 groepen trekken dan ook het meest met elkaar op. De 3de gedeelte is de neighbourhood van de kibbutzniks, de mensen die perminent in de kibbutz wonen. Met deze mensen heb ik eigenlijk weinig contact. Met sommigen wel, maar die doen dan actief hun best om met ons in contact te komen.
Ook heeft de kibbutz een soort van gedenktuin en een klein museum over David Ben Gurion, de eerste Prime Minister van Isreal. Na zn pensioen heeft hij z'n tijd doorgebracht in deze kibbutz en hij is hier ook gestorven en een stukje verderop begraven. De gedenktuin is erg mooi en er liggen veel stenen met interessante teksten die Ben Gurion gezegd heeft.

En het is hier nog steeds heet, heel heet.

2010-09-16T22:02:00.000+02:00

Zo, hoogst tijd om weer te bloggen want er is veel gebeurd.
Ik kom net terug van de Westbank. Gisteren zijn we met een groep volunteers en wat kibboetzmembers naar het Noorden gegaan om daar te overnachten op een armybase bij Givat Haviva. Daar konden we ook wat seminars over Israel society, Israel today etc. bijwonen. s'avonds was er ook Israelisch dansen wat erg leuk was. En erg vermoeiend.
Vandaag zijn we dus naar de Westbank geweest. De Westbank en Israel wordt gescheiden door 'the green line'. Het rare alleen aan deze lijn is, is dat hij niet officieel getekend is, en het dus niet duidelijk is wanneer je nou officeel de Westbank binnengaat. We zijn in zone C geweest, wat totaal onder Israelische controle is. Naast zone C is er ook B, wat staat voor veel dat de Palestijnen veel zeggenschap hebben maar de Israelische uiteindelijk het laatste woord hebben, en zone A, wat staat voor dat de Palestijnen daar de zeggeschap hebben. Als foreigners kunnen wij alle zones van de Westbank betreden, maar omdat we ook met Israeliers waren, konden we alleen in Zone A komen. Zij mogen niet in B of C.
Bij een checkpoint naar zone B ontmoette we een Palestijns gezin dat christelijke symbolen verkocht in Bethlehem. Hij gaf ons allemaal een klein houten kruisje en wou er niks voor hebben. Bijzonder he.
We zijn ook in een dorp Bartha geweest. Het lijkt een beetje op Berlijn, want ook dit dorpje is gescheiden in een Oostdeel dat bij de Westbank hoort, en een Westdeel wat bij de Israel hoort. Het was erg leuk om daar te zijn want er was zo'n hele grote markt met vanalles. Kruiden, kippen etc.
Bartha ligt trouwens in de Dotanvalley. De vallei waar Jozef door z'n broers in de put is gegooid en verkocht is om naar Egypte te gaan. Ik had me de plaats heel anders voorgesteld, maar er zijn daar heuvels en lage struiken. Leuk om er zo een beeld bij te krijgen.
Al met al was het een hele belevennis vol met nieuwe indrukken.

Shana Tova!

2010-09-12T15:07:00.000+02:00

afgelopen week is het nieuwjaar hier in Israel begonnen. Woensdag was de laatste dag van het oudjaar en er was een groot dinner buiten in het park in de kibbutz en 's avonds nog meer feest. Heel leuk allemaal.

zal ik nu eens vertellen hoe de plaats hier eruit ziet?

mooi. Erg mooi.

De kibbutz is eigenlijk een soort van kleine oase in de woestijn. Als naar buiten kijkt vanuit de kibbutz zie je vooral een soort van vlakke woestijn en dan daarachter heel veel bergen. De kibbutz ligt namelijk dicht bij een klif. In Nederland had ik wat plaatjes van Masada opgezocht en daar lijkt het eigenlijk heel erg op. Als je zo'n halfuurtje de woestijn inloopt kom je echt op de meest wonderlijke plaatsen. Echt bizar mooi. Hoge kalksteen bergen en diepe dalen. Je ziet echt alle aardlagen op elkaar liggen. Bijzonder.

En wat ook wel grappig is. Iedereen hier vind het zo raar dat ik Mirjam heet. En als ik vertel dat dat een heel gewone naam in Nederland is vinden ze dat nog raarder. Tegenwoordig wordt je in Israel eigenlijk alleen nog maar Mirjam genoemd als je in een Joods orthodox gezin opgroeid. Leuk he.

Ik ga weer. Zwemmen. Dag!

2010-09-07T18:42:00.000+03:00

Er werd mij gevraagd weer eens wat te schrijven dus dat doe ik dan.
Ik heb alleen geen goede toegang tot het internet, en de tijd je dan hebt gaat liever uit naar het mailen van vrienden en familie.

Ik zit dus nu ruim een week in Isreal en ik vermaak me echt prima hier. Kibbutz bewoners zijn erg aardig en ook de groep volunteers is geweldig. ik zit hier met mensen uit Finland, Amerika, Zuid Afrika, Equador, venezuela, Spanje, Engeland en Duitsland. Aardige mengpot dus.

Ik ben dus terecht gekomen in kibbutz Sde Boker. Het is een kibbutz die vlakbij een grote militaire luchthaven ligt en er zijn ook 3 kazernes in de buurt dus er wordt hier veel met helicopters en vliegtuigen gevlogen en er worden ook schietoefeningen gehouden. DAt is soms best raar want dan schud de aarde echt soms letterlijk. Best bizar.

Op een normale werkdag sta ik dus om 04.00 voor de dinninghall om met een busje naar m{n werk te rijden. Dan werken we van ongeveer 04.30 tot 09.00 in the chickenhouse en hebben dan ontbijt in the chickenhouse. Na het ontbijt gaan we verder met het werk tot ongeveer 13.00 want dan is er lunch in de gezamelijke dinninghall. Na de lunch ga ik vaak even slapen en dan zwemmen in het zwembad hier of de omgeving verkennen. Afgelope vrijdag heb ik een langere hike gemaakt in de desert. Dat was echt erg gaaf en mooi want je had kilometers ver uitzichtover de woestijn. Heel mooi.

Alleen op vrijdag en dinsdag is er ook gezamelijk avondeten en de rest van de dagen kan je iets kopen in de supermarkt hier, of kan je eten meenemen van de lunch.
Elke avond is er verder wel ergens iets te doen. Er worden veel bonfires gemaakt of anders is er wel ergens iets anders. Het is namelijk een kibbutz met heel veel jonge mensen want er zijn hier iets van 40 man van een alternatief army programm. Zij doen hun hele dienstplicht, maar vullen dit ook op met sociaal werk. Ik the chickenhouse werk ik met 2 andere volunteers en een stuk of 15 van deze leger groep.

Morgen vieren we Rosh Hashanah. Dat is het Joods Nieuwjaar. Als ik het goed onthouden heb vieren we morgen 5772 jaar ofzo. Het is een groot feest en alle mensen van de kibbutz kijken er erg naar uit, dus dat wordt wel leuk! er is dan een speciaal dinner met speciale gerechten voor Rosh Hashanah en daarna een gezamelijke avond. Ik ben erg benieuwd. Na Rosh Hashanah zijn we 3 dagen vrij. Dat is echt heerlijk want een normale werkweek bestaat hier uit 6 dagen.

En dan heb ik nog wel wat leuks meegemaakt. In Tel Aviv kon ik het centrale busstation niet vinden dus keek ik wat om me heen naar iemand om het aan te vragen die er wat betrouwbaar uitzag. Ik vroeg het aan een kerel die me echt perfect geholpen had en me bij de goede bus had gebracht.
Afgelopen Shabbatdiner kwam ik in de dinninghall een kerel tegen die ik vaag dacht te herkennen, en dit bleek die kerel uit Tel Aviv te zijn! super toevallig maar vooral erg leuk.

Naja, ik hoop binnenkort wel weer een update te doen.
liefs, Mir

Eerste update

2010-09-02T20:37:00.000+03:00

hier zit ik dan in Israel. ik vlieg van 15 graden celcius naar 35 graden.
ik heb een nachtje in Tel Aviv overnacht in Hayarkon 48 en de volgende dag met de bus naar kibbutz Sde Boker gegaan. Een kibbutz in de Negev onder Beersheva. Tot nu toe bevalt het me echt goed. ik zit in een leuk werkteam met 3 andere volunteers uit Finland, Zuid Afrika en Duitsland en voorderest werk ik met Israeli's. In deze kibbutz zit een erg grote groep jonge Israeli's die hun diensplicht in het leger vervult hebben en nu een paar jaar op een kibbutz werken. Erg leuk om zo met hen te werken.
Een werkdag begint hier voor mij om 04.00 uur. 6 dagen per week. dus ik sta om 03.45 op. Best pittig, maar dan ben je met lunch ook klaar met werk.
Israeli's eten is echt goed. Iedereen maakt grote uitgebreide salades klaar met de meest rare groenten en kruiden, maar het is echt lekker.
Ik zit hier nu met wat mensen black gammon te spelen en ondertussen nu even wat te internetten. Er is hier geen goede verbinding met het internet dus ik kan maximaal 1 keer per week even kort het internet op. Wel jammer, maar het is te doen.
Ik woon in een klein kamertje met een bed en een kast en ik heb echt het perfecte uizicht. Ik kijk recht de Negev in.
Jullie zouden hier ook moeten zijn.
ik ga weer want het is mijn beurt om te spelen.
tot ziens!

The Big Adventure

2010-08-28T11:19:00.000+03:00

Zo dan.
Nog 1 nacht verblijf ik in de lage landen om dan voor een jaar naar Israel te vertrekken. M'n tas is nog niet gepakt, maar de spullen liggen al klaar. Ik heb er erg zin in, al begint het nu ook wel wat spannend te worden.
Op dit blog hoop ik af en toe iets van me te laten horen over hoe mijn leven daar is. Misschien af en toe zelfs een foto-update:). Ik hoop natuurlijk veel leuke ervaringen op te doen, andere mensen te leren kennen en mijzelf te leren kennen.

take care en tot ziens!

so shall thy seed be

2010-04-04T21:20:00.000+03:00

i got the habit of waking up in the middle of the night to sit
in my pajamas in front of my bedroom window
i love to sit in my pajamas and I would probably wear them
all day if not people would laugh at me while i wear them
and because i don't really like being laughed at i just adapt myself
i sit in front of my bedroom window looking up at the heavens and
counting the stars if, indeed, i can count them
so shall thy seed be
the stars are omnipresent signs of hope and
i lay my worrisome head on this unending truth
and just sing songs of faith in silent

De mug is weg

2010-04-01T17:13:00.001+03:00

vrienden,
aangezien de mug op m'n kamer weg is, is het hoog tijd om dit blog weer eens nieuw leven in te blazen. Diep denk ik dat het een vergeefse poging is. Misschien ben ik voor het bijhouden van een blog, toegankelijk voor iedereen, niet helemaal in de wieg gelegd, maar dat zien we dan wel

Vooral wens ik mijzelf succes, maar jullie juist daarom ook wel

Deze foto kwam ik net weer tegen en ik wilde jullie deze niet ontnemen.
Volgens mij is het Lied die daar hangt. Leuk was dat.

Update

2009-07-05T12:48:00.001+03:00

Ik heb een mug op m'n kamer

-

2009-04-07T17:55:00.001+03:00

Ik ga misschien......

Als God het wilt

2009-03-21T22:07:00.001+02:00

Een keer in het jaar komt er een groep oorlogsveteranen
een pannenkoek eten in ons huis.
Tijdens het opnemen van de soepen, vroeg een mevrouw een moment stilte,
om de namen op te noemen van de helden die niet aanwezig konden zijn.
Die meneer is overleden, die ook, die ook, die ook en die ook.
Deze meneer kan niet aanwezig zijn in verband met z'n ziekte, die ook, die ook,
en die ook.
Een meneer vertelde mij dat de groep snel kleiner wordt.
Toen ze begonnen met de reunie zat het hele restaurant vol,
nu was het nog maar een groepjes van 15 mannen.
Allemaal minstens met een gehoorapparaat, een ander met een zuurstoffles.

Bij het afrekenen zij de meneer:
"Hopelijk tot volgend jaar, maar alleen als God dat wilt"
"Ja meneer, zo is dat. Als God het wilt"

Geluk

2009-03-20T17:58:00.000+02:00

Heerlijk, de zon schijnt weer.
Mensen staan in de tuin hun struikjes bij te werken,
Wien's ijs staat weer op school,
De winterjassen gaan de zolder op,
De rokjes komen weer uit de kast,
De zon schijnt weer in je gezicht,

En ik ben weer dol gelukkig.
En realiseer ik me weer hoe mooi alles is,
hoeveel vrijheid we eigenlijk wel niet hebben.

We kunnen zomaar zonder problemen Youth Alpha organiseren,
zo maar op de fiets "I sing a simple song of love" zingen.

Geluk heb je niet, dat krijg je.

Vertrouw in de Mensheid

2009-03-10T16:34:00.000+02:00

Vandaag stond ik met Muk even bij mijn kluis,
Muk wilde nog even snel op de pc
maar had geen pasje, en ik wel.

Ergens was het luiheid, ergens ook nieuwsgierigheid.
Ik liet mijn kluisje openstaan, en liep met Muk naar de mediatheek.
In mijn kluis zat niet veel waardevols,
dus ik was wel benieuwd hoe ik mijn kluis, als ik weer terugkwam,
zou aantreffen.
Ik heb namelijk een keertje 2 medelanders op hete daad betrapt
op het stelen van mijn discman uit mijn kluisje.

Bij terugkomst bij het kluisje, was alleen mijn jas weg,
maar die was gelukkig alleen maar in de hoek in de gang gegooid.
Hè Muk?

ijsijsijsijs

2009-03-06T11:45:00.000+02:00

"Vrijdag 6 maart 2009 gaan we weer open!

Graag hopen we u weer te mogen begroeten."
-Bernardo's-

Beter wel!
Ik hou er persoonlijk wel van, om door de Bernardo's te worden begroet.
Geen probleem.
Eigenlijk is het wel een beetje gek.
Ik fiets in m'n winterjas,
en heb er soms spijt van, dat ik geen handschoenen heb.

Maar een ijsje gaat er altijd in
Wie doet er mee?

de Verleiding

2009-03-03T17:25:00.001+02:00

Gisteren ben ik echt voor de ultimate-uitdaging komen te staan.
Ik moest oppassen, en na alle kinderen in bed te hebben gestopt
plofte ik vermoeid op de bank.
In het gezin waar ik oppas, zijn altijd wel lekkere dingen aanwezig,
en zo nu ook.

Nietsvermoedend pakte ik een handje chocolade-rozijnen.
(degene die mij kennen, weten dat ik daar gek op ben.)
Met een kop thee en een handje choco-rozijnen
liep ik terug naar de bank.

Nietsvermoedend stak ik bijna een choco-rozijn in m'n mond
toen mijn geweten mij opeens toeschreeuwde,
dat ik helemaal geen chocola mag eten.
Na een seconde twijfelen, heb ik toch maar het handje
terug naar de keuken gebracht.

En maar een beker yoghurt en oerzoet gegeten...

No Stress

2009-03-01T17:04:00.000+02:00

Ik ben al een lange tijd in zo'n bui.
Zo'n bui (denk ik herkenbaar voor velen) waarin je
alleen nog maar dingen wilt doen, die je ook leuk vind.

Naar Afrika lopen, en maar zien hoe je er komt.
In de trein stappen, zonder te weten waar je terecht komt.
Van school gaan, en de wereld in trekken.
met je gezicht in de zon en een kop thee dagdromen.
's nachts opblijven, om zoveel mogelijk sterren zien.
De hele dag gitaar spelen, zonder aan iets anders te hoeven denken.

Maar het belangrijkste van alles is toch wel, niet meer zoveel waarden
hechten aan school.
Als ik naar mezelf kijk, heb ik te veel waarde aan school gehecht,
dan aan andere (belangrijkere, vormende) dingen.
Ik hou het al redelijk vol, want het is een tijd geleden,
dat ik echt hard aan school heb gezeten.

En het is fijn.
Voor sommige die hier misschien ook last van hebben;
er zijn belangrijkere dingen:)

40 dagen zonder....?

2009-02-25T19:36:00.001+02:00

Chocola.
Inderdaad.
Dat ene wat je bijna elke dag proeft, ruikt, ziet of voelt.
Muk en ik gaan met de gedachte van de vaste tijd, onszelf
40 dagen ontzien van chocola.
Dus ook geen chocopasta, M&M's, chocolademelk, Cornetto's,
en noem maar verder op.

Ik ben net al voor de eerste verleiding komen te staan.
Na gitaar had Esther zelfgemaakte brownies meegenomen.
Ze zagen er heerlijk uit, maar ik heb me kunnen inhouden.

Heeft iemand zin, om deel te gaan nemen aan dit spannende avontuur?
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.

De 40 dagen sluiten we af met een kleine choco-party.
en deze taart....:)

17

2009-02-23T14:44:00.001+02:00

Met wat vriendinnen hadden we bedacht,
dat het helemaal niet zo leuk is om 17 te worden.

En wel om de volgende dingen.

- 17 is een priemgetal.
- Nu kunnen we niet meer zingen 'I am sixteen, going on seventeen'.
- We mochten al trouwen.
- We zijn bijna volwassen.
- We mogen nog steeds geen sterke drank kopen.
- We mogen nog geen autorijden

Het enige leuke is, dat we het theorie-rij-examen mogen doen.
Joepie.

.....

2009-02-23T09:57:00.000+02:00

Gisteren fietste ik zoals gewoonlijk met mijn
'naar-huis-fiets-van-club-vriendjes' Maaike en Tinko naar huis.
We bleven wat staan praten bij die uitschuifbare paaltjes
uit het wegdek bij de Mac.
Een grappige politie agent deed ze men een zendertje(?)
naar beneden, en dag ging heel rustig.

Slimme Mirjam bedacht toen een plan.
Als ik nou met mijn fiets op dat paaltje ga staan,
is dat leuk.
Want dan gaat mijn fiets, straks als het paaltje weer omhoog gaat,
heel langzaam omhoog.
Iets slimmere Maaike zei: 'Mir, dat moet je niet doen, want dat paaltje
gaat heel snel omhoog.'
Ik, natuurlijk, trok mij daar niets van aan.

Het paaltje ging heel snel om hoog,
en Tinko en Maaike maar lachen.
Ik eigenlijk ook

Wieder zu Hause

2009-02-21T09:23:00.000+02:00

Hoi!
Gisteren zijn we weer terug gekomen uit het Sauerland.
Super vet.
Er lag veel sneeuw, dus ik heb 3 volle dagen op het
snowboard kunnen staan:)
Op de piste was het 1 keer super mistig,
dus je zag eigenlijk alleen maar wit om je heen,
alsof je in een wolk zat.

Met flink wat blauwe plekken van het vallen,
heb ik daar ook mijn verjaardag mogen vieren.

Het huisje was wel een beetje gek.
Er hing overal deze kunst....

Best raar toch?

Nog een kleine sneeuw impressie

Che Sudaka!

2009-02-14T22:43:00.000+02:00

Who, anders was dat even gaaf gisteren.
Met Lida ging ik voor m'n verjaardag naar Che Sudaka in Unitas.
Super vet.
De hele avond gedanst, geschreeuwd, gezweet, gezongen,
Daarna sprak de gitarist me nog aan,
of ik Spaans sprak, "No, only English..."
En een gratis cd :)

2 kleine inpressies...

Nu is het Genoeg....

2009-02-12T18:22:00.000+02:00

Oké vrienden,
nu gaat het echt te ver.
Bij deze geen gepraat meer over onze vlam.

Ik ben alleen wel een beetje bang, dat er nu mensen
achter komen, die er niet achter zouden moeten komen.
Vandaar dat ik maar hard aan het bloggen sla.

Hier nog maar een leuk filmpje.

Sorry, maar ik vind hem echt té grappig...
kan aan mij liggen.

Ridder

2009-02-12T10:50:00.000+02:00

Het is een ridder.
Én een sleutelhanger.

En wij zijn er helemaal van onder ste boven.

Rara, hoe kan dit?

Het Regent

2009-02-12T10:32:00.001+02:00

Het regent,

En het regent,

Zonnestralen.

Was het maar zo'n feest......

Travel is Dangerous....

2009-02-11T21:06:00.001+02:00

Waarom een god?

2009-02-10T18:18:00.000+02:00

"Waarom een god?
Waarom het ingewikkeld te maken met een wezen dat niemand ooit gezien heeft?
God is een woord dat niets betekend.
Veel eenvoudiger is het aan te nemen dat de mens alles geschapen heeft, was het alleen maar omdat we weten wat het woord mens voorstelt.
We weten dan weliswaar nog niet wie de mens geschapen heeft, maar dat hindert niets, want door wie god geschapen is, weten zelfs de grootste theologen niet.
Dus is het simpeler en eerlijker de hele omweg over god te vermijden en te zeggen dat de mens alles gemaakt heeft.
Het bewijs komt nog wel."

De evolutietherie en het idee dat de aarde geschapen is door God, zijn beiden niet bewezen, en niet te bewijzen.
Het blijft gissen in het verleden, maar ik sta altijd versteld van mensen die zeker weten, dat de aarde zoveel miljoen jaar geleden onstaan is door een grote knal,
de Big Bang, zoals ze die noemen.
Toch vind ik het altijd logischer om aan te nemen, dat een God de aarde geschapen heeft. Dat God alles in werking heeft gezet, in plaats van een grote knal
die (per ongeluk?) alles in werking stelde.

Kennis maakt....?

2009-02-09T18:13:00.000+02:00

soms heb je zo'n ondefinieerbare dag.
Waarin niet echt iets gebeurd is,
maar wel genoeg voor 1 dag.

Zo'n dag, waarop je een blog schrijft,
puur alleen omdat je dan een goed excuus hebt,
om geen ander huiswerk te maken.

Nu ik hier zo zit, kan ik wel 10 dingen verzinnen,
waarmee ik eigenlijk bezig zou moeten zijn.
Dingen die goed zijn voor mijn toekomst,
zeggen ze.

Maar weet je, lees de bijbel er maar op na.
"Het is waar dat wij allen kennis bezitten. Maar kennis maakt verwaand; alleen de liefde bouwt op." 1 Kor 8:1

Dus, wat doen we nog?

Meneer en Mevrouw

2009-02-07T22:37:00.000+02:00

Je zou eigenlijk wel denken dat werken achter de bar
van een pannenkoeken huis, alles behalve emotioneel is.
Toch niet, kwam ik vandaag achter.

Om 16.30 kwam er een echtpaar binnen, hand in hand,
achter in de 70 jaar.
Ze bestelde een koffie en een thee.
Beiden begonnen eerst aan hun koekje.
De meneer keek hoe de mevrouw het theezakje
uitpakte, en in haar thee probeerde te doen.
Haar hand trilde een beetje, dus het duurde even.

Hoe ze zo bij elkaar zaten, zonder veel te zeggen.
Aan beide gezichten kon ik zien,
dat ze samen al veel hadden doorgemaakt,
en dus eigenlijk ook niet zoveel te zeggen hadden,
want het lichaam zegt genoeg.

Soms ben ik bang om oud te worden.
Maar toen ik dit zo zag, dacht ik dat
er eigenlijk niets mooiers is.
Op je oude leeftijd, samen een kopje thee,
en een kop koffie te drinken.

Ik zag nu ook door wat het verschil is tussen
verliefd zijn, en van elkaar houden.
Deze mensen hielden van elkaar.

Na mijn kant hebben op te hebben geknikt, bij wijze van groet,
Liepen ze hand in hand het restaurant weer uit.

Voor Else

2009-02-06T09:21:00.000+02:00

Else, eigenlijk alleen voor jou,
want de rest ziet het toch wel vandaag...

Het is niet een hele duidelijk foto,
maar hier is het dan.

Ik mis me

2009-02-05T18:48:00.000+02:00

Ik begin mezelf nu steeds meer te missen.
Stiekem wel.
Ben nu een beetje vervreemd van mezelf.
Ik kan niet meer zo'n frummel knot in.
Nauwelijks een staart.

Na veel wikken en wegen zijn Muk en ik dus
naar de kapper geweest.
Gesteund door Dien, Marliek en Lied.
Het was een heel avontuur,
en er is flink wat haar afgegaan.

Ik heb eigenlijk beloofd een foto-update
te maken, maar weet nog niet precies of ik dat
op dit moment wel durf.

Maarja, het groeit toch wel weer bij...

Verassing

2009-02-05T12:58:00.000+02:00

Oké vrienden.
Ik zal niet langer meer zijn, zoals ik gewend ben te zijn.
Samen met Muk begeef ik mij vanmiddag naar de kapper,
en er gaan niet 5 cm af, maar wel ietsjes meer.
Ik dacht het leuk te zijn, om een foto van mijn haar,
zoals het nu is te maken.
Zodat ik straks, met heimwee terug kan verlangen naar mijn
oude vertouwde haar.
En ik de herinnering naar mijn oude haar dus
niet hoeft te vergeten.
ik ben bang dat ik mezelf wel een beetje ga missen....

Een na-foto komt ook nog.
Maar misschien doe ik dan wel een hoofddoek op...

Brug

2009-02-04T19:10:00.000+02:00

Dé foto van de vakantie.
Onze pa, die de brug verkent.
En ja, hij hield het.

Stoer hè! :)

En Als Vissen Morgen Leven...

2009-02-03T16:28:00.000+02:00

Sommige van jullie zullen het vast wel hebben opgemerkt.
Al een paar keer zelfs.
De hele gemeente zingt steenvast, zonder het door te hebben,
"En als vissen morgen leven" in plaats van "En als frisse morgenregen"

Maar stiekem vind ik vissen die morgen leven ook fijner dan frisse morgenregen.
Eigenlijk omdat ik er niet zoveel van houd, om 's ochtends door de
frisse morgenregen te fietsen, en ik dus stiekem meer van vissen houd.

Vissen zijn ook mooie beesten, creaties om precies te zijn.
Vissen hebben mooie kleuren, regen niet.
Vissen zwemmen, regen niet.
Vissen houden van eten, regen niet.
Vissen kun je aaien, regen niet.
Vissen hebben een naam, regen niet.
Vissen hebben een verstand, regen niet.
Vissen hebben broertjes en zusjes, regen niet.
Vissen kunnen zich voortplanten, regen niet.
Vissen hebben pijn zenuwen, regen niet.
Vissen krijg je voor je verjaardag, regen niet.
Vissen krijg je bij ONE, regen niet.
Vissen kun je in een plas water terugvinden, regen niet.
Vissen zijn vrij (relatief) om te zwemmen waar ze willen, regen niet.
Vissen, hebben geen last van een ochtendhumeur, regen trouwens ook niet.

Ik ben nu toch wel tot de conclusie gekomen, dat ik liever heb dat de vissen morgen leven, dan frisse morgenregen.
Dus. Wie zingt mee?

Einstein

2009-02-03T15:22:00.001+02:00

Weet je hoe Einstein eigenlijk heet?

Een Steen..

Zomer....

2009-02-01T16:34:00.000+02:00

Door het "Onze Vriend, de Zon" blog,
moest ik aan de zomer denken.

En aan dit...

kijk eens hoe fijn wij toen het hadden...

Onze Vriend, de Zon

2009-02-01T16:18:00.000+02:00

Met alleen een retourtje Ede-Enschede,
een sportbroek en een appel opzak
vertrok ik vanaf het station.
En de zon scheen.
Ik zat in de trein zo,
dat ik precies in de zon zat,
en zo kon wegdromen richting de zomer.

De trein kreeg pech, en we stonden stil,
maar ik zat met m'n gezicht in de zon.
Ik miste hierdoor een andere trein,
maar de zon scheen.

Stiekem vond ik het allemaal niet zo erg,
want ik kon langer naar de zon blijven kijken.

Wiskunde

2009-01-31T11:05:00.000+02:00

Moet eens kijken hoe hard ik wiskunde geleerd heb.

en dan gaat de toets niet door....

Geordende Chaos

2009-01-31T10:45:00.000+02:00

Ik denk dat mijn situatie heel herkenbaar is voor de meeste van jullie.
Je moet je kamer weer eens opruimen,
omdat het zo'n rotzooi is.
Nu heb ik heel goed gedaan wat m'n moeder vroeg,
en is mijn kamer opgeruimd.

Maar nu juist ben ik van alles kwijt.
M'n plactrum bijvoorbeeld, die altijd ergens op de grond lag,
maar nu dus in een vergeten plekje op m'n kamer ligt.
M'n boek die onder de stapel papieren op m'n bureau lag,
ben ik nu ook kwijt.
Net zoals mijn Dikke Schrift die op mijn stoel lag.

En mijn kamer is nu niet meer zo gezellig.
Een bed, een bureau een kast, en een lege vloer.

Ik denk dat ik er maar weer snel een rommel van maak.

Open Dag

2009-01-30T20:07:00.001+02:00

Ik schrijf deze blog onder de open dag.
Ja, inderdaad, onder de open dag.
Zo rustig is het op dit moment.

Ik heb net mijn bolletje met kaas en kom met erwtesoep
achter de kiezen.
Allemaal toekomstige ONE'ertjes zijn nu heel braaf aan het Twisteren.
En Maarten doet mee.
We missen wel de helft van de hoofdleiding, want Dien is ziek...
Toch zijn de meeste mensen wel aardig.
Positief over ONE, en Fabian maakt foto's.
Maar nu ben ik wel aardig en moe,
en in bed liggen met een goed boek is ook geen slecht idee.

toch,
ONE for all, all for God.

Pingu

2009-01-29T19:03:00.000+02:00

Ik hoop dat jullie dit allemaal ook kennen,
anders heb je belangrijk stuk van de opvoeding gemist.

Op naar onze kindertijd!

Hondeleven

2009-01-29T15:08:00.000+02:00

Het hondeleven.
spreekwoordelijk elende.
Eigenlijk zijn alle spreekwoorden met honden erin
negatief.
Hondeleven, hondeweer, geslagen hond.

Toch zijn de meeste honden best optimistisch.
Een hond kwispelt als je gewoon een ommetje met ze loopt
Een hond kwispelt als je alleen maar hun naam zegt.

Volgens mij lachen wij wat minder om deze eenvoudige dingen.
Ik kom mijn moeder niet al lachend en rennend tegemoet,
als zij thuis komt.
Maar ik doe wel wat langer over mijn eten.

Zullen we het spreekwoord hondeleven gaan gebruiken voor
een leuk, zorgeloos, en fijn leven?

Hollandse Filosofie

2009-01-29T09:17:00.000+02:00

" De overstroming van negentiendrieënvijftig is toch wel een les geweest, zou ik zeggen. Andere volkeren zouden ervandoor gegaan zijn, de hoogte in, waar de zee niet kan komen.
Maar de Hollanders niet. Waar zouden ze trouwens naartoe moeten?
Ik zeg u, als een heel volk zich eeuwenlang specialiseert in het wonen op een stuk grond dat eigenlijk aan de vissen toebehoort, een terrein dat feitelijk niet voor mensen geschapen is, dan moet zo'n volk er op den duur een speciale filosofie op na gaan houden die niets menselijks meer heeft.
Een filosofie die uitsluitend op zelfbehoud is gebaseerd, een wereldbeschouwing die er alleen maar op gericht is het voelen van nattigheid te voorkomen.
Hoe kan een dergelijke filosofie algemeen geldigheid bezitten?
Waar blijven de grote problemen op die manier?"

Wat een wijsheid bezit deze meneer....

Toffee Tree

2009-01-23T10:04:00.000+02:00

"Why shouldn't this turn into a tofee tree?"
So they dibbled a small hole in the turf an buried the piece of toffee.

"Wake up, Digory, wake up, Fledge," came the voice of Polly.
"it has turned into a toffee tree.
Just beside them was a little, very dark-wooded tree,
about the size of an apple tree.
The leaves were whitisch and rather papery, like the herb called honesty,
and it was loaded with little brown fruits that looked rather like dates.

Polly and Digory got to work on the toffee tree.
The fruit was delicious;
not exactly like toffee -softer for one thing, and juicy-
but like fruits which reminded one of toffee.

Beter wel.....

Geen Hoed

2009-01-22T18:08:00.000+02:00

''When the music fades
All is stripped away
And I simply come''

Alle vrouwen droegen een hoed,
en alle mannen een mooi pak.
Het ging er af en toe iets anders aan toe.
Iets traditioneler.
Per ongeluk ging ik staan, toen alleen de mannen
geacht waren te staan.
Maar geen boze blikken, maar een welkome blik.
We lazen uit dezelfde Bijbel, zongen de zelfde Psalmen
en baden tot de zelfde God.
Eigenlijk vond ik, dat wat deze dominee zei,
onze dominee ook had kunnen zeggen.
Maar dan misschien met wat hippere woorden.

Mirjam

2009-01-22T16:08:00.000+02:00

Mijn ouders stonden voor een moeilijke keuze.

Mirjam?
Miriam?
Myriam?
Mariam?
Miryam?

Hoe langer je naar je eigen naam kijkt,
hoe vreemder deze wordt....