The End

lieve vrienden, familie

zo is er een heel abrupt eind gekomen aan mijn Israel reis. Gisteren rond 10 uur 's ochtends ben ik geland op Schiphol.
Afgelopen zondag tijdens een vakantie in Eilat kreeg ik op het Ministery van Binnenlandsezaken te horen dat ik zo snel mogelijk het land moest verlaten, omdat ik geen nieuw visa meer zou kunnen krijgen, en ook al een week zonder geldig visa in Israel zat.
Zondag nacht dus de nachtbus van Eilat terug naar Haifa genomen en met het ontbijt zaten we weer in Nes Ammim. Toen papa en mama maar op de hoogte gesteld van de situatie, m'n vliegticket opgeboekt, tas uitgepakt en een begin gemaakt met het inpakken van de tas. 's Middags kwam er nog een vriend vanuit Sde Boker op bezoek en 's avonds zou alweer m'n laatste nacht in Nes Ammim zijn en toen had ik ook m'n 'Shalom party' cq goodbye party.
De volgende dag stond vooral in het teken van 'dag' zeggen, koffie hier, koffie daar etc. Gelukkig heb ik ook nog wel met wat vrienden een uurtje bij het zwembad kunnen liggen.
Omdat het eergisteravond 'Erev Shavuot' was, een Joodse feestavond, reden er dus, net als op Shabbat, geen bussen of treinen in Israel. 2 vriendinnen hebben toen gezegd dat ze me helemaal naar het vliegveld zouden reiden, en dat was echt super.
Na heel veel controles, alle bagage uit en weer in de tas en vragen oven m'n verblijf, zat ik in het vliegtuig en even later in de armen van m'n moeder, Ruben en Inga.

Op naar het volgende avontuur

27 Juni 04.55

Dan vlieg ik dus naar huis.

Kaas, een draaiorgel en stroopwafels

Zo, ik heb mezelf net tegoed gedaan aan jullie belasting geld. Bedankt! Ik kom net terug uit Herzlyya, waar een feest was van de Nederlandse Ambassade, voor onze koninging. Het was een soort van nette receptie, met allerlei lekkere hapjes, zalm, echte Nederlandse kaas, de meest ordinaire wijnen een draaiorgel en stroopwafels als toetje. Nou, in ruil hiervoor kon ik dat volkslied en die 3 hoeraatjes voor de koningin wel over m'n lippen krijgen. Nee, het was een leuke avond, lekker om even helemaal weg uit Nes Ammim te zijn en zo'n avondje met wat Nederlanders uit te zijn. Ik had allemaal echte Hollanders verwacht, lange blonde mensen, maar dat was helemaal niet zo. Er waren veel Israelische mensen die getrouwd waren met een Jood, en dan in Israel waren gaan wonen. Erg leuk. Maar nu ben ik wel moe hoor, en morgen om 07.00 weer aan de bak. Bah soms.

Fijn

De laatste dagen zijn echt fijn, ik voel me goed, het weer is goed en de sfeer is goed. Fijn he, allemaal.
Pessach is nog niet over, dus de drukte duurt nog voort. Morgen is de laatste dag van Pessach, dus overmorgen kan ik weer m'n portie brood naar binnen werken. Verder is er de laatste dagen niet veel speciaals gebeurd, maar toch vullen de dagen zich makkelijk. Met werken, slapen, eten, en 's avonds na het werk nog lekker even relaxen. Het leven is hier zo simpel maar ook zo prima. Nu met Pessach hebben we 5 arabische kerels uit een buur dorpje hier werken, als serveerders en 1 als kok. En dat is over het algemeen leuk maar met de kok heb ik dan weer een wat niet zo'n goede band. Een dik klein kereltje, waar hij natuurlijk niet veel aan kan doen. Hij schreeuwt altijd zo, zonder reden. De hele dag hoor ik een mengelmoes van arabisch en hebreeuw op me afstorten; yalla yalla Maryam, lama kacha? Rega Rega! Ik weet dat ik ech best goed werk in de keuken, en m'n baas vind dat ook, dus ik ga me echt niet laten opjutten door dit kereltje. Daarnaast laat hij mij altijd zijn zooi opruimen. Gisteren had ik daar geen zin meer in en dat heb ik hem dan ook maar duidelijk laten weten. En dat vond hij niet zo leuk, maar ik wel. Volgens mij zijn de grenzen nu weer duidelijk neergezet en kunnen we wel weer samen door een deur. En het leuke was ook nog dat we afgelopen week met en de volunteers en alle koks en serveerders en wat joodse gasten na het dinner een potje voetbal gespeeld hebben, en ik een goal bij deze kerel, Chamudi, gemaakt had.
Ow, en er was wel iets heel speciaals, gisteren zelfs. Toen kwamen Mirjam Maaike en Lida mij voor een half uurtje gezelschap houden, 3 vriendinnen van school. Het was zo leuk en het voelde zo fijn maar ook raar, om  in een half uurtje en hallo na 8 maanden te zeggen, en dan weer dag te zeggen. Gelukkig heb ik vrijgekregen van werk en kan ik in Mei 3 daagjes met hun groep meereizen.